คำฟ้องและคำให้การ
คดี ๒ สำนวนนี้รวมพิจารณา
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลยทั้งสองสำนวนออกจากบ้านเช่า ของโจทก์ ฯลฯ
จำเลยทั้งสองสำเนาอุทธรณ์ นางเต้าโจทก์ตาย นายถวิลยื่นคำร้องขอเข้าเป็นโจทก์แทนที่ผู้มรณะ โดยอ้างว่าที่ดินโรงเรือนพิพาทตกเป็นของผู้ร้องตามพินัยกรรม จำเลยทั้งสองยื่นคำแถลงคัดค้านไม่ยอมให้นายถวิลเข้าแทนที่โจทก์ผู้มรณะ
ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วส่งสำนวนไปศาลอุทธรณ์ เพื่อสั่ง
ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งอนุญาตให้นายถวิลเข้าเป็นคู่ความแทนโจทก์ผู้มรณะได้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยทั้งสองสำนวนฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า คำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่อนุญาตให้นายถวิลผู้ร้องเข้าเป็นคู่ความแทนที่โจทก์ผู้มรณะได้นั้น ได้สั่งในขณะที่คดีนี้อยุ่ระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาตาม ป.วิ.พ. มาตรา ๒๒๖ และ ๒๔๗
Result
พิพากษาให้ยกฎีกาของจำเลยทั้งสองสำนวนเสีย
