เนื้อความคำพิพากษา
สาลชั้นต้นลงโทสจำเลยถานรับของโจร ตามมาตรา ๓๒๑ ส่วนข้อที่ขอไห้ลงโทสตาม พ.ร.บ. ค่าโคกะบือและสุกรตามหัวเมือง ร.ส. ๑๑๙ มาตรา ๑๘ นั้นไห้ยก โจทอุธรน์ขอไห้ลงโทสค่าโคสาลอุธรน์พิพากสายืน โจทดีกา สาลดีกาวินิฉัยว่า ได้มีพระราชบัญญัติควบคุมการค่าขายโคกะบือแพะแกะและสุกร พ.ส. ๒๔๘๑ ซึ่งประกาสไช้ฉะเ พาะไนเขตท้องที่ที่มีประกาสโดยพระราชกริสดีกา และได้มีพระราชกริสดีกาปี พ.ส. ๒๔๘๕ ไห้ไช้พระราชบัญญัติในท้องที่จังหวัดขอนแก่นแล้ว มาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติว่า เมื่อได้ไช้พระราชบัญญัตินี้ในเขตท้องที่ได ไห้ยกเลิกบันดากดหมายกดและข้อบังคับอื่นในส่วนที่มีบัญญัตไว้แล้วไนพระราชบัญญัติ ตามพระราชบัญญัติ พ.ส. ๒๔๘๑ นี้มิได้เปิดโอกาสไห้ราสดรขออนุญาตค่าโคกะบือฯ ได้หย่างพระราชบัญญัติ ร.ส. ๑๑๙ ซึ่งเปนวิธีการอันไหม่และขัดแย้งกัน ฉนั้นจึงต้องเลิกไช้พระราชบัญญัติ ๑๑๙ เมื่อโจทมีความประสงค์ไห้ลงโทสตามกดหมายหย่างหนึ่ง แต่จำเลยมีความผิดต่อกดหมายอีกหย่างหนึ่ง ไม่เรียกว่าอ้างกดหมายผิด สาลจะลงโทสนอกคำขอไม่ได้ จึงพิพากสา ยืนตามสาลล่าง
