คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยฐานเป็นผู้ร้ายปล้นทรัพย์ ขอให้ลงโทษตาม ม.๓๐๑ ศาลเดิมพิพากษาลงโทษจำเลย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า ประจักษ์พะยานของโจทก์มีเหตุสงสัย ทั้งคำรับชั้นสอบสวนของจำเลยที่ให้การไว้ก็โดยเจ้าพนักงานมิได้ตักเตือนจำเลยก่อนตาม ป.ว.อ. ม.๑๓๔ จึงรับฟังคำรับนั้นมายันลงโทษจำเลยไม่ได้ ให้ยกฟ้องปล่อยจำเลยไป. ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์
