คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้บังอาจมีไว้เพื่อจำหน่ายซึ่งเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์อันเป็นยาเสพติดให้โทษ หนัก 0.10 กรัม และบังอาจจำหน่ายเฮโรอีนไฮโดรคอลไรด์โดยฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 4 ทวิ, 14, 20 ตรี, 20 ทวิ, 29,(ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 มาตรา 4, 6, 7, 12 ริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยมีความผิดฐานมียาเสพติดให้โทษไว้ในความครอบครองและจำหน่ายยาเสพติด พิพากษาลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 20 ตรี จำคุก 1 ปี ตามมาตรา 20 ทวิจำคุก 5 ปี รวมเป็น 6 ปี คำให้การชั้นจับกุมมีประโยชน์แก่การพิจารณาอยู่บ้างมีเหตุบรรเทาโทษ
ลดโทษให้ 1 ใน 6 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78คงจำคุก 5 ปี ริบของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 20 ทวิ, (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 มาตรา 6 จำคุก5 ปี คำรับของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้ 1 ปี ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 4 ปี ข้อหาฐานมีเฮโรอีนให้ยกนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลย 2 กระทงแต่ละกระทงมีโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยฐานมีไว้เพื่อขายและขายยาเสพติด ลงโทษจำคุก 4 ปี จึงเป็นการแก้ไขเล็กน้อยต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 218
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยให้ไม่ได้ให้ยกฎีกาจำเลย
