คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่าของโจทก์ ทั้ง ๓ สำนวน ฯลฯ จำเลยทั้ง ๓ สำนวน ให้การว่าเช่าเพื่ออยู่อาศัย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ขับไล่จำเลย ออกจากห้องพิพาท ฯลฯ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยทั้งสามฎีกาล
ศาลฎีกาเห็นว่า การรับจ้างซักรีดเสื้อผ้าหรือรับจ้างตัดผมนั้น ถือว่าเป็นการประกอบธุระกิจการค้าจำเลยจึงไม่ได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ เรื่องโจทก์อ้างทะเบียนพาณิชย์กับใบเสร็จรับเงินภาษีโรงค้าจากจำเลยๆ รับหมายแล้ว ไม่ส่งและไม่แจ้งเหตุขัดข้อง จึงต้องฟังว่า จำเลยยอมรับตาม ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา ๑๒๓,๑๒๔, ดังความเห็นของศาลชั้นต้นชอบแล้ว ส่วนเรื่องคำบอกกล่าวนั้น ปรากฎว่าโจทก์ได้ส่งคำบอกกล่าวไปยังจำเลยโดยทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับ ผู้ส่ง หมายเหตุส่งแล้ว ผู้รับไม่ยอมรับ คืน ดังนี้ต้องถือว่าจำเลยได้ทราบคำบอกกล่าวนั้นแล้ว
Result
จึงพิพากษายืน
