คำฟ้องและคำให้การ
เจ้าพนักงานจับสุราได้ที่บ้านจำเลยและในบริเวณบ้านจำเลย ๑ ลิตร์กับ ๑๐ ก๊งขนาดเล็ก โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมาย ศาลเดิมตัดสินให้ยกฟ้อง โดยเห็นว่าหลักฐานโจทก์ยังไม่พอจะลงโทษจำเลย แต่ให้ริบสุราของกลาง ศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับว่า ตามกฎหมายสุราเมื่อจับสุราเถื่อนได้จากผู้ใด ผู้นั้นต้องนำสืบแสดงความบริสุทธิ และฟังข้อเท็จจริงว่าสุราเปนของจำเลย ๆ มีผิดตาม พรบ ภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๖๗ ม.๔ ให้ปรับ ๖๐ บาท
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อที่ศาลอุทธรณ์ว่าตามกฎหมายสุราลงข้อสันนิษฐานว่า เมื่อจับสุราเถื่อนได้จากผู้ใด ผู้นั้นต้องสืบแสดงบริสุทธินั้น เห็นว่าตาม พรบ ภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๔๖๗ ม.๔ วรรค ๔ ยอมให้สันนิษฐานต่อเมื่อจับสุราเถื่อนได้จากจำเลยมีปริมาณเกินกว่า ๕ ลิตร์ (๕ ทะนาน) เพราะฉะนั้นคดีนี้จำเลยจึงไม่หน้าที่ต้องนำสืบดังศาลอุทธรณ์กล่าว และเห็นว่าตามข้อเท็จจริงจะฟังว่าสุราของกลางเปนของจำเลยก็ยังไม่ถนัด จึงตัดสินยืนตามศาลเดิม
