คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ศาลเดิมพิพากษาลงโทษจำเลยตาม กฎหมายอาญามาตรา ๒๔๙ และเพิ่มโทษตามมาตรา ๗๒ แต่เห็นว่าคำรับของ จำเลยมีประโยชน์แก่คดีจึงลดให้ ๑ ใน ๓ เมื่อหักกลบลบกันกับโทษเพิ่ม ตามมาตรา ๓๙ คง จำคุกจำเลยตลอดชีวิต
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโทษจำคุกตลอดชีวิตอยู่นอกขอบเขตต์ลักษณะการเพิ่มโทษและ กฎหมายก็มิได้บัญญัติการเพิ่มโทษชะนิดนี้ไว้โดยมีกฎหมายบัญญัติไว้เป็นพิเศษตามมาตรา ๓๘ จึงพิพากษาแก้ ศาลชั้นต้นให้ลดโทษจำเลยลง ๑ ใน ๓ ตามมาตรา ๕๙ และ ม. ๓๘ ข้อ ๑ คง จำคุกจำเลย ๑๖ ปี โจทก์ฎีกาว่า เมื่อโทษเพิ่มและลดมีกำหนดเสมอกันก็ต้องหักกลบลบกันไปไม่ต้องเพิ่มไม่ต้องลด
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่ากฎหมายอาญามาตรา ๓๙ มีความชัดอยู่แล้วว่า ถ้าโทษที่ควรเพิ่มและที่ควรลดมีกำหนดเสมอกัน ก็ให้หักกลบลบกันโดยไม่ต้องเพิ่มและไม่ต้องลด ฯลฯ บทบัญญัตินี้ใช้ได้แก่คดีที่จำเลยจะต้องรับโทษและลดโทษทั่ว ๆ ไป รวมตลอดถึงโทษ จำคุกตลอดชีวิตด้วย
Result
จึงพิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ โดยยืนตามศาลชั้นต้น
