คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าผู้ตายแลจำเลยเกิดวิวาททำร้ายกัน จำเลยใช้มีดโต้ขนาดใหญ่ฟันถูกผู้ตาย ๑ ที ที่ขากรรไกรขาดใจตายในไม่ช้า ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๔๙ จำเลยฎีกาว่าจำเลยกระทำโดยป้องกันแลว่าจำเลยควรมีผิดตาม ม.๒๕๓
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าการวิวาทกันจะมีการป้องกันในการวิวาทด้วยหาได้ไม่ เพราะการวิวาทเป็นการสมัคร์ใจทำร้ายกัน แลเห็นว่าทำร้ายกันเพียง ๒ คนเท่านั้น จึงไม่เป็นการวิวาทตามมาตรา ๒๕๓
Result
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
