คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้รถแทรกเตอร์ดันดินถูกท่อประปาของโจทก์แตกเสียหายเป็นระยะทาง ๙๖ เมตร จำเลยทำหนังสือยินยอมชดใช้ค่าเสียหาย โจทก์ซ่อมท่อเป็นเงิน ๒๕,๑๔๐ บาท จำเลยไม่ชำระค่าเสียหาย ขอให้ศาลพิพากษาบังคับให้จำเลยใช้ค่าเสียหายให้โจทก์พร้อมดอกเบี้ย
จำเลยให้การว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ฟ้องโจทก์ขาดอายุความ ท่อโจทก์แตกเสียหายไม่เกิน ๑๐ เมตร ค่าเสียหายไม่เกิน ๒,๐๐๐ บาท พนักงานของโจทก์รับค่าเสียหายดังกล่าวไปแล้ว
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายพร้อมดอกเบี้ยให้โจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อมีการกระทำละเมิดต่อโจทก์เกิดขึ้น จะมีการเสนอเรื่องขึ้นไปตามลำดับขั้น หากตกลงกันได้ก็ไม่ต้องเสนอต่อไป หากตกลงกันไม่ได้จึงจะต้องเสนอถึงผู้ว่าการการประปานครหลวง สำหรับกรณีละเมิดตามคดีนี้ ผู้ว่าการการประปานครหลวงเพิ่งได้รับรายงานเมื่อวันที่ ๒๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๒ โจทก์เป็นนิติบุคคลมีผู้ว่าการเป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบเป็นผู้แทนนิติบุคคล เมื่อยังไม่ทราบความผิดตามที่รายงานมาตามลำดับ อายุความละเมิด ๑ ปียังไม่เริ่มนับโจทก์ฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ ๒๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๓ ไม่เกิน ๑ ปี คดีของโจทก์จึงไม่ขาดอายุความ และวินิจฉัยว่าค่าเสียหายที่โจทก์ขอมาศาลฎีกาเห็นว่าเหมาะสมแล้ว การที่จำเลยให้เงินแก่พนักงานของโจทก์ไปไม่ใช่การชำระค่าเสียหาย เชื่อว่าโจทก์เสียหายจริงและจำเลยยังไม่ได้ชำระค่าเสียหายให้โจทก์
Result
พิพากษายืน
