เนื้อความคำพิพากษา
อัยการและย่าของผู้ตายร่วมกันเป็นโจทก์ ฟ้องหาว่า จำเลยใช้ขวานฟัน ป. มีบาดแผลสาหัส ป. อยู่ได้ 9 วันตาย ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา มาตรา 251 จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นเห็นว่า ผู้ตายจะทำร้ายจำเลย จำเลยจึงทำร้ายเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุอย่างไรก็ดีจะลงโทษจำเลยตามบทที่โจทก์ขอมาไม่ได้ เพราะโจทก์มิได้นำสืบว่าผู้ตายได้ตายเพราะแผลที่ถูกทำร้าย พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์เห็นว่า ผู้ตายจะตายด้วยพิษบาดแผลที่ถูกจำเลยทำร้ายหรือไม่ โจทก์มิได้นำสืบ แต่จำเลยนำแพทย์ผู้ชันสูตรพลิกศพมาสสืบได้ว่าบาดแผลของผู้ตายรักษาไม่เกิน 15 วันก็หาย การตายของผู้ตายเกิดจากไข้มาลาเรีย แต่ถึงแม้จะฟังว่าผู้ตายมิได้ตายด้วยพิษบาดแผล เมื่อข้อแก้ตัวของจำเลยที่ทำร้ายฟังไม่ขึ้น
ก็ลงโทษฐานทำร้ายร่างกายได้ พิพากษากลับให้จำคุก 1 ปี ตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 254จำเลยและนางพลอยคุ้มครอง ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริง เชื่อว่าผู้ตายเมาได้เงื้อขวานจะทำร้ายจำเลยก่อน เห็นว่าผู้ตายเป็นผู้ก่อก่อนจำเลยก็มีเหตุจะอ้างได้ในการที่ได้กระทำลงไป ตามใบชันสูตรบาดแผลปรากฏเพียงว่าแผลเหนือขมับซ้ายยาว 3.9 เซ็นติเมตร ลึกจดกระโหลกศีรษะเล็กน้อยการตายของผู้ตายจะเนื่องมาจากบาดแผลนี้เพียงใดหรือไม่ โจทก์มิได้นำสืบ เห็นพ้องด้วยศาลชั้นต้นที่วินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันตัวไม่เกินสมควรแก่เหตุพิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง
