คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองกับพวกอีก 2 คน มีมีดและขวานเป็นอาวุธ ปล้นรถจักรยานของเด็กชายนกเล็ก เกียววานิช 1 คัน และของเด็กชายคำเซ็ง เมฆะสุวรรณ 1 คัน โดยใช้มีดและขวานจี้ไม่ให้ขัดขืนขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 และเพิ่มโทษนายสวัสดิ์จำเลยจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 จำคุกจำเลยไว้คนละ 10 ปี เพิ่มโทษนายสวัสดิ์หนึ่งในสามตามมาตรา 92 คงจำคุก 13 ปี 4 เดือน ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าคดีไม่ได้ความว่า จำเลยทั้งสองกับพวกได้ใช้มีดและขวานจี้ไม่ให้เด็กทั้งสองขัดขวางในการเอาทรัพย์ไปดังฟ้องเพราะได้ความตามคำเด็กทั้งสองเพียงว่าจำเลยกับพวกยืนขวางทางจำเลยถือมีดคนหนึ่ง
ถือขวานคนหนึ่ง จับแฮนเดิลรถจักรยานบอกให้ลงจากรถ เอาหนังสือท้ายรถออกและพูดว่า ให้รถกูเถอะ ไม่ได้ความว่าจำเลยได้แสดงกิริยาอย่างใดอีกที่จะทำให้เข้าใจว่าในทันใดนั้นจะใช้กำลังประทุษร้าย มีดและขวานเป็นมีดอะไรขวานอะไรไม่ปรากฏ มีดและขวานแม้จะเป็นอาวุธ ก็เป็นสิ่งที่ถือกันอยู่เป็นธรรมดาในชนบทไม่ใช่ถือเพื่อจะกระทำความผิด ไม่ได้ความว่าจำเลยได้ถือมีดและขวานในลักษณะติดตัวไปหรือถือในลักษณะที่เป็นการกระทำให้เห็นว่าจะใช้ทำร้ายเด็กทั้งสองอย่างใด แม้เด็กทั้งสองจะกลัวจำเลย ก็เป็นความกลัวที่เกิดจากพฤติการณ์ต่าง ๆ ในขณะนั้นซึ่งยังไม่ได้ความชัดว่า พอที่จะฟังว่าจำเลยทั้งสองได้กระทำการใดอันเป็นการขู่เข็ญว่าจะใช้กำลังประทุษร้ายให้เด็กทั้งสองกลัว
คดียังฟังไม่ถนัดว่าความผิดจำเลยถึงขั้นปล้นทรัพย์ จำเลยมีความผิดฐานร่วมกันลักทรัพย์โดยมีอาวุธพิพากษาแก้ว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 335(7) จำคุกจำเลยไว้คนละสามปี เพิ่มโทษนายสวัสดิ์จำเลยหนึ่งในสามตามมาตรา 92 จำคุกนายสวัสดิ์จำเลยสี่ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
