คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดเมื่อในวันที่ ๑๔ สิงหาคม ๒๔๘๐ แต่ปรากฎตามคำพะยานโจทก์ว่าจำเลยกระทำผิดในวันที่ ๑๕ กรกฎาคม ศกเดียวกัน เมื่อสืบพะยานโจทก์หมดแล้ว โจทก์ขอแก้ แต่ศาลไม่อนุญาตแล้วพิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามกฎหมายโจทก์จะขอแก้ฟ้องได้ต้องมีเหตุอันควร ศาลล่างทั้ง ๒ วินิจฉัยข้อเท็จจริงต้องกันมาว่าการที่โจทก์แก้ฟ้องทำให้จำเลยเสียเปรียบซึ่งศาลฎีกาต้องถือตาม และในกรณีเช่นคดีนี้โจทก์ไม่มีเหตุผลพอเพียงที่ศาลจะอนุญาตให้แก้ ที่ศาลล่างพิพากษามานั้นชอบแล้วให้ยกฎีกาโจทก์
