เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่าข้าหลวงประจำจังหวัดสระบุรีได้ประกาสห้ามมิไห้ผู้ไดพาสัตว์หรือซากสัตว์เข้าไปหรืออกจากเขตซึ่งสงสัยว่าจะมีโรคระบาดโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ไนหระว่างนั้นจำเลยได้นำเนื้อสุกรและกะบือ ๔ กิโลกรัมจากนังหวัดนครนายกเข้าไปไนเขตประกาสหวงห้ามโดยไม่ได้รับอนุญาต โจทจึงฟ้องขอไห้ลงโทส สาลชั้นต้นเห็นกรนีไม่ต้องด้วยมาตรา ๘ (๑) แห่งพ.ร.บ. โรคระบาดปสุสัตว์และสัตว์พาหนะที่โจทอ้าง ไห้ยกฟ้อง สาลอุธรน์พิพากสายืนโดยกล่าวว่าไนมาตรา ๘๕ ไม่กินความถึงกรนีนี้หากคำสั่งกินความถึงก็ย่อมเปนคำสั่งไม่ชอบด้วยกดหมาย โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่ามาตรา ๘ (๑) ที่โจทอ้างนั้นคำว่าสัตว์ ไนมาตรานี้หมายถึง สัตว์ที่มีชีวิตตามมาตรา ๓ เท่านั้น ไม่กินความถึงซากสัตว์ จำเลยจึงไ่ม่ได้ทำผิด จึงพิพากสายืน.
