คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยไม่มีเงินเสียรัชชูปการ ครั้นเจ้าพนักงานจับจำเลยจะเอาไปใช้ทำงานโยธา จำเลยนำความเท็จมาแจ้งต่อเจ้าพนักงานว่าจำเลยมีทรัพย์พอจะชำระเงินรัชชูปการที่ค้นได้ แต่ความจริงจำเลยไม่มีทรัพย์อย่างใด จึงขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.รัชชูปการ ๒๔๖๘ ม.๑๑,๑๓ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าตาม ม.๑๑ แห่ง พ.ร.บ.รัชชูปการนั้นเป็นเรื่องตอบคำถามเพื่อประโยชน์ในการไต่สวนในกรณีเกี่ยวกับการทำบัญชีสำรวจหรือในข้อที่ไม่เสียเงินรัชชูปการและยึดทรัพย์ของผู้ไม่เสียเงิน แต่ตามฟ้องโจทก์ในคดีนี้จำเลยกล่าวเท็จ ในขณะถูกจับตัวจะเอาไปใช้ทำงานโยธา หาใช่กล่าวเท็จในการตอบคำถามเพื่อประโยชน์ในการสอบสวนไม่ คดีไม่ต้องด้วย ม.๑๑ จะลงโทษตาม ม.๑๓ มิได้ ศาลล่างพิพากษามาถูกต้องแล้วยืนตาม
