เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้จำเลยต้องโทษให้อยู่ในเขตต์ที่อันมีกำหนดแล้วหลบหนีออกจากเชตต์ไป ศาลล่าง ทั้ง ๒ จึงพิพากษาให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๑๗๐ - ๗๒ - ๕๙ ส่วนข้อที่โจทก์ขอให้ลงโทษตาม พ. ร. บ. กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย ม. ๒ ให้ใช้บังคับเมือพ้นกำหนด ๓ เดือนนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา วันที่ประกาศในราชกิจจา ฯ เป็นวันที่ ๒๖ เมษายน พ.ศ. ๒๔๘๐ ซึ่งเป็น+++++พระราชบัญญัติ จึง+++++++ให้ยกคำขอ++++++++ใช้กระทำผิด จึงไม่เป็นสิ่งอันจะพึงริบได้ตาม ม. ๒๗
