คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์บรรยายฟ้องว่า จำเลยได้บังอาจสมัครใจเข้าต่อสู้วิวาททำร้ายร่างกายซึ่งกันและกัน โดยจำเลยที่ ๑ ใช้กำลังกายทุบต่อย จำเลยที่ ๒ มีแผลไม่ถึงบาดเจ็บจำเลยที่ ๒ ใช้ไม้ตีจำเลยที่ ๑ ถึงบาดเจ็บ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา ๒๕๔,๓๓๘ ข้อ ๓
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยที่ ๒ ตามมาตรา ๒๕๔ ส่วนจำเลยที่ ๑ ให้ยกฟ้อง เพราะมาตรา ๓๓๘ ข้อ ๓ เป็นเรื่องทำร้ายร่างกาย มิใช่วิวาทตามที่โจทก์กล่าวในฟ้อง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ปรากฎตามฟ้องของโจทก์ว่า จำเลยได้สมัครใจเข้าต่อสู้วิวาทกัน โดยจำเลยที่ ๑ ใช้กำลังกายทุบและตบต่อยจำเลยที่ ๒ ไม่ถึงบาดเจ็บดังนี้ย่อมได้ความชัดอยู่แล้วว่า จำเลยที่ ๑ มิได้บังอาจกระทำร้ายแต่ฝ่ายเดียว ไม่เข้าบทมาตรา ๓๓๘ ข้อ ๓ ตามฟ้อง จึงลงโทษจำเลยที่ ๑ มิได้
Result
พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น
