เนื้อความคำพิพากษา
โจทย์เปนคนเคยต้องโทษหลายครั้ง ศาลสั่งให้ส่งตัวไปอยู่ต่างจังหวัดตามพระราชบัญญัติดัดสันดานคนจรจัด ร.ศ. ๑๒๗ เจ้าน่าที่จัดให้โจทย์อยู่ในความปกครองของจำเลยผู้เปนนายอำเภอวันเกิดเหตุ โจทย์เมาสุราแล้วดุด่าพวกแขกซึ่งมาพักที่เรือนจำเลยเปนคำหยาบ จำเลยจึงสั่งให้คนมัดโจทย์กับต้นไม้แล้วจำเลยได้เอาหวายฤาไม้เฆี่ยนโจทย์ ๕ ที เป็นรอยฟกซ้ำเพื่อสั่งสอน โจทย์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกาย ศาลฎีกาตัดสินว่า ตามมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติดัดสันดานคนจรจัด จำเลยมีอำนาจที่จะปราบปรามสั่งสอนโจทย์ได้กิริยาที่จำเลยทำแก่โจทย์ ในเรื่องนี้ไม่ถึงบาดเจ็บ ไม่เป็นการเหลือเกินอย่างไร จำเลยไม่มีความผิด ให้ยกฟ้องโจทย์
