คำฟ้องและคำให้การ
ผู้ร้องยื่นคำร้องขอและแก้ไขคำร้องขอ ขอให้มีคำสั่งว่าผู้ร้องได้กรรมสิทธิ์ที่ดินส่วนของนางสาวเลี้ยงและนายบุญธรรมโดยการครอบครองปรปักษ์ ผู้คัดค้านยื่นคำคัดค้านขอให้ยกคำร้องขอ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า ผู้ร้องได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินโฉนดเลขที่ ๔๑๖๒ ตำบลหมื่นไวย อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา ส่วนของนางสาวเลี้ยง ม่วงหมื่นไวยหรือเขียนหมื่นไวย และส่วนของนายบุญธรรม เขียนหมื่นไวย ตามแผนที่เอกสารหมาย ร. ๖ ในกรอบอักษร ก, ข, ค, ง, จ, ฉ โดยการครอบครองตาม ป.พ.พ. มาตรา ๑๓๘๒
ผู้คัดค้านอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค ๑ พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้คัดค้านฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พยานหลักฐานของผู้ร้องที่นำสืบมามีน้ำหนักดีกว่าพยานหลักฐานของผู้คัดค้าน ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า นายบุญธรรมได้ขายที่ดินส่วนของตนให้แก่มารดาผู้ร้อง และผู้ร้องได้ครอบครองที่ดินพิพาทเป็นส่วนสัดด้วยเจตนาเป็นเจ้าของด้วยความสงบและเปิดเผยเกินกว่า ๑๐ ปี แล้ว โดยผู้ร้องมิได้ครอบครองแทนผู้คัดค้านแต่อย่างใด ผู้ร้องจึงได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินพิพาท แม้ที่ดินตามโฉนดเลขที่ ๔๑๖๒ จะมีชื่อบุคคลหลายคนเป็นเจ้าของร่วมกัน เมื่อข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่ามีการแบ่งแยกที่ดินให้เจ้าของรวมแต่ละคนครอบครองที่ดินเป็นส่วนสัดย่อมมีการครอบครองโดยปรปักษ์ตาม ป.พ.พ. มาตรา ๑๓๘๒ ได้
Result
พิพากษายืน.
