คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องมาจากเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินตามโฉนดเลขที่ของจำเลยทั้งสองออกขายทอดตลาด ซึ่งโจทก์เป็นผู้ประมูลซื้อได้ในราคาแปลงละ 2,200,000 บาทโจทก์ยื่นคำร้องว่า ในการเข้าประมูลซื้อที่ดินทั้งสองแปลงดังกล่าวโจทก์มอบอำนาจให้นายมานิตย์ สุขครัน เข้าประมูลสู้ราคาได้ไม่เกินแปลงละ 1,100,000 บาท แต่นายมานิตย์เข้าประมูลสู้ราคาแปลงละ 2,200,000 บาท อันเป็นการกระทำเกินขอบอำนาจ ขอให้ศาลมีคำสั่งเพิกถอนการขายทอดตลาดดังกล่าวศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า กรณีไม่ปรากฏว่าศาลได้ออกหมายบังคับคดีโดยฝ่าฝืนกฎหมาย หรือเจ้าพนักงานบังคับคดีได้ดำเนินการบังคับคดีโดยฝ่าฝืนกฎหมายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 296 กรณีไม่อาจมีคำสั่งยกกระบวนวิธีการบังคับคดีให้ยกคำร้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาอ้างว่า
ผู้รับมอบอำนาจของโจทก์คือนายมานิตย์ สุขครัน ดำเนินการยื่นขอซื้อทรัพย์จากการขายทอดตลาดเกินขอบอำนาจที่โจทก์ได้ให้ไว้นั้น เห็นว่าเป็นข้อตกลงระหว่างโจทก์กับผู้รับมอบอำนาจซึ่งไม่มีใครสามารถล่วงรู้ และถ้าหากความจริงจะปรากฏตามที่โจทก์กล่าวอ้างก็เป็นเรื่องที่ผู้รับมอบอำนาจจะต้องรับผิดชอบต่อโจทก์โดยส่วนตัวเป็นเรื่องที่ต้องว่ากล่าวกับผู้รับมอบอำนาจเป็นอีกเรื่องหนึ่งต่างหาก หาได้เป็นเหตุที่จะเพิกถอนการขายทอดตลาดได้ซึ่งกฎหมายกำหนดเหตุที่จะอ้างเพื่อเพิกถอนการขายทอดตลาดไว้ว่าต้องเป็นกรณีที่ต้องด้วยมาตรา 296 วรรคสอง แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง คือ เจ้าพนักงานบังคับคดีต้องดำเนินการบังคับคดีฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติแห่งลักษณะการบังคับคดีตามคำพิพากษาหรือคำสั่ง แต่ตามคำร้องโจทก์อ้างว่าผู้รับมอบอำนาจเข้าสู้ราคาเป็นจำนวนเงินที่สูงเกินขอบเขตอำนาจแล้วมาขอเพิกถอน ดังนี้จึงไม่มีข้อที่ศาลจะยกขึ้นมาอ้างว่าการขายทอดตลาดมิได้เป็นไปเพื่อประโยชน์แก่เจ้าหนี้และลูกหนี้ ที่จะยกมาเป็นเหตุให้เพิกถอนการขายทอดตลาดได้พิพากษายืน
