คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันปลอมหนังสือสำคัญในราชการ โดยจำเลยที่ ๕ ลงชื่อเป็นพะยานในหนังสือนั้น ขอให้ลงโทษ คดีสำหรับจำเลยอื่น ๆ นอกจากจำเลยที่ ๕ เป็นอันยุตติชั้นศาลอุทธรณ์แล้ว แต่ส่วน จำเลยที่ ๕ ศาลชั้นต้นและ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๓๐-๖๕ ซึ่งจำเลยที่ ๕ ฎีกาคัดค้านต่อมาว่า โจทก์มิได้อ้าง กฎหมายอาญามาตรา ๖๕ มาในฟ้อง จะ ลงโทษจำเลยที่ ๕ ตามมาตรานี้ไม่ได้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยที่ ๕ ลงชื่อเป็นพะยานในหนังสือที่จำเลยสมคบกันปลอมขึ้นนั้นเป็นการอุปการะในการกระทำผิด จึงมีความผิดฐานสมรู้ตามมาตรา ๖๕ - ๒๓๐ ด้วย ถึงแม้ฟ้องโจทก์จะไม่อ้างมาตรา ๖๕ มาก็ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๖๕ - ๒๓๐ ได้ เพราะ โจทก์ได้กล่าวบรรยายการกระทำของจำเลยที่ได้ช่วยอุปการะแก่การกระทำผิดนี้ อันหมายถึงความผิดของผู้สมรู้ตามมาตรา ๖๕ ทั้งได้อ้างมาตรา ๒๓๐ ซึ่งเป็นบทตัวการผู้กระทำผิดไว้ในฟ้องแล้ว
Result
จึงพิพากษายืน
