คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกันจำหน่ายกัญชาอันเป็นยาเสพติดให้โทษโดยไม่ได้รับอนุญาต ก่อนคดีนี้จำเลยที่ 1 เคยต้องโทษจำคุกฐานมียาเสพติดให้โทษไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยที่ 2เคยต้องโทษจำคุกฐานลักทรัพย์ ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 7, 8, 26, 75, 76, 102ขอให้ริบของกลาง เพิ่มโทษจำเลยที่ 1 ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 97 เพิ่มโทษจำเลยที่ 2 ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 92 ขอให้นับโทษต่อจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ จำเลยที่ 1 รับว่าต้องโทษอยู่ตามฟ้อง จำเลยที่ 2 รับว่าเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยคดีที่โจทก์กล่าวในฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า
จำเลยที่ 1 มีความผิดฐานจำหน่ายกัญชาโดยไม่ได้รับอนุญาต ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 มาตรา 26, 75, 102 พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ(ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2528 มาตรา 7 จำคุก 2 ปี คำรับสารภาพชั้นจับกุมของจำเลยที่ 1 เป็นประโยชน์แก่การพิจารณา มีเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลยที่ 1 มีกำหนด 1 ปี 4 เดือน นับโทษจำเลยที่ 1 ต่อจากโทษคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 34/2529 ของศาลชั้นต้น ริบของกลาง นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีมีปัญหาวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์เพียงประการเดียวว่า จะเพิ่มโทษจำเลยที่ 1 ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 97 ได้หรือไม่
เห็นว่าในระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ ได้มีพระราชบัญญัติล้างมลทินในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงมีพระชนม์พรรษา 60 พรรษา พ.ศ. 2530 ใช้บังคับ มาตรา 4แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวให้ล้างมลทินให้แก่บรรดาผู้ต้องโทษในกรณีความผิดต่าง ๆ ซึ่งได้กระทำก่อนหรือในวันที่ 5 ธันวาคมพ.ศ. 2530 และได้พ้นโทษไปแล้วก่อนหรือในวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ โดยให้ถือว่าผู้นั้นมิได้เคยถูกลงโทษในกรณีความผิดนั้น ๆ การล้างมลทินตามพระราชบัญญัตินี้มิได้จำกัดความผิดของผู้ต้องโทษไว้ ดังนั้นผู้ต้องโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษจึงอยู่ในข่ายที่ได้รับผลด้วย เมื่อคดีฟังได้ว่าจำเลยที่ 1พ้นโทษบานมียาเสพติดให้โทษไว้ในครอบครองตามคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 34/2529 ของศาลชั้นต้นไปก่อนวันที่ 5 ธันวาคม 2530ซึ่งเป็นวันที่พระราชบัญญัติดังกล่าวใช้บังคับ
จำเลยที่ 1 จึงได้ประโยชน์จากพระราชบัญญัติดังกล่าวซึ่งถือว่าจำเลยไม่เคยถูกลงโทษในความผิดนั้นมาก่อน จึงไม่อาจเพิ่มโทษจำเลยที่ 1 ได้ แต่ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 75 โดยมิได้ระบุวรรคศาลฎีกาเห็นสมควรแก้เสียให้ถูกต้อง"
Result
พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 75 วรรคแรก นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
