คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ได้ยืมเงินนายเตียหรือเตียว ทงเล้งแล้วออกเช็คเลขที่ A 061296 ลงวันที่ล่วงหน้า 90 วัน จำนวนเงิน 40,000 บาทเท่าจำนวนหนี้ให้นายเตียยึดถือไว้ ต่อมาโจทก์ได้ชำระหนี้นายเตียแล้ว นายเตียไม่คืนเช็คให้แต่ทำใบยืมเงินไว้สำหรับใช้หักล้างเช็คแล้วหลบหนีไป เช็คนี้จึงเป็นโมฆะเพราะจำเลยได้ไปโดยไม่สุจริตและประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงโจทก์บอกกล่าวแล้วจำเลยไม่คืนเช็คจึงขอให้ศาลสั่งแสดงว่าเช็คดังกล่าวเป็นโมฆะ ให้จำเลยคืนเช็คจำเลยให้การว่าโจทก์ต้องการเงินจำเลยจึงออกเช็คให้โจทก์เลขที่ B 131810 ของธนาคารเอเซียแล้วโจทก์ได้มอบเช็คเลขที่ตามฟ้องให้จำเลย ครั้นถึงกำหนดไปรับเงินธนาคารแจ้งว่าผู้สั่งจ่ายสั่งงดจ่ายจึงฟ้องแย้งให้โจทก์ใช้เงินโจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่าไม่เคยแลกเช็คกับจำเลยโจทก์ได้โฆษณาให้จำเลยทราบแล้วว่าเช็คเป็นโมฆะและสั่งธนาคารให้งดจ่ายคู่ความรับกันว่าเช็คที่ต่างอ้างเป็นของตนจริง
ศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่า 1. เช็คลงวันที่ล่วงหน้าแก่ผู้ถือไม่เป็นโมฆะ 2. จำเลยมีสิทธิได้รับเงินตามเช็ค พิพากษายกฟ้องโจทก์ให้โจทก์ชำระเงิน 40,000 บาท ให้จำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า 1) การเขียนเช็คลงวันที่ล่วงหน้านั้นไม่มีกฎหมายบัญญัติห้ามไว้ จึงใช้ได้ 2) การออกเช็คจ่ายเงินสดหรือแก่ผู้ถือนั้นไม่ขัดต่อ มาตรา 988 ข้อ 4 แห่ง ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ 3) ปรากฏตามคำฟ้องและคำให้การแก้ฟ้องแย้งของโจทก์แล้วว่าโจทก์สั่งธนาคารงดจ่ายเงินตามเช็คและมีหนังสือให้จำเลยคืนเช็คจำเลยจึงไม่ต้องปฏิบัติตาม มาตรา 914 อีกก็ฟ้องขอให้ศาลบังคับได้ศาลฎีกาจึง
Result
พิพากษายืน
