คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้อาวุธปืนพกลูกซองยิงทำร้ายด้วยเจตนาฆ่านายเสงี่ยม โกมล แต่กระสุนได้พลาดไปถูกนายสมจิตต์ ทัศนา ถึงแก่ความตาย และถูกนายหวัง เรืองฤทธิ์ นายสง่า คำพร ได้รับอันตรายแก่กาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 60, 295 และริบของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ประกอบด้วยมาตรา 60 และมาตรา 295 ลงโทษตามมาตรา 288ซึ่งเป็นบทหนักจำคุก 16 ปี ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยมึนเมาและโกรธนายเสงี่ยมที่เข้าห้ามนายห้อยพวกของจำเลยไม่ให้เล่นกลองยาว จึงชักปืนออกจะยิงนายเสงี่ยม แต่นายซ้อนพวกของจำเลยปัดปากกระบอกปืนให้เฉไปกระสุนปืนจึงพลาดไปถูกนายสมจิตต์ถึงแก่ความตายกรณีนี้
ควรฟังว่าเป็นอุบัติเหตุหรือไม่ เมื่อปรากฏตามคำพยานโจทก์ว่า จำเลยได้ง้างนกปืนขึ้นจ้องไปยังนายเสงี่ยมอยู่แล้ว แสดงว่าจำเลยมีเจตนาจะฆ่านายเสงี่ยม หากแต่นายซ้อนรีบปัดปืนเสียทันใด กระสุนปืนที่ออกจากลำกล้องจึงเฉไปไม่ถูกนายเสงี่ยม ถือได้ว่ากระสุนที่ลั่นพลาดไปถูกนายสมจิตต์ถึงตายนั้น เกิดจากการยิงของจำเลย จำเลยจึงต้องรับผิดพิพากษายืน
