คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงินพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ หากไม่ชำระให้บังคับจำนองที่ดินจำนวน 5 แปลง พร้อมสิ่งปลูกสร้างจำเลยทั้งสามไม่ชำระ โจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดที่ดินจำนองออกขายทอดตลาดผู้ร้องยื่นคำร้องขอเฉลี่ยหนี้อ้างเหตุเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาของจำเลยที่ 1 และที่ 2 ในคดีอื่น และขอให้เจ้าพนักงานบังคับคดีขายทรัพย์จำนองโดยวิธีขายรวม กับขอให้เลื่อนการขายทอดตลาดไปก่อน เจ้าพนักงานบังคับคดียกคำร้องของผู้ร้อง ผู้ร้องจึงยื่นคำร้องต่อศาลขอให้เพิกถอนการขายทอดตลาด อ้างเหตุการบังคับคดีไม่ชอบตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 296 วรรคหนึ่ง ประกอบมาตรา 309วรรคสอง อีกทั้งขายทอดตลาดได้ราคาต่ำกว่าราคาแท้จริง มีพฤติการณ์ส่อไปในทางไม่สุจริตตามมาตรา 296 วรรคสอง ประกอบมาตรา 309 ทวิ วรรคสอง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้อง ค่าคำร้องเป็นพับผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่ง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งรับอุทธรณ์เฉพาะอุทธรณ์ว่า การบังคับคดีไม่ชอบตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 296 วรรคสอง ประกอบมาตรา 309 ทวิ วรรคสองศาลอุทธรณ์ภาค 7 พิพากษายกคำสั่งศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งใหม่ตามรูปคดีศาลชั้นต้นไต่สวนแล้ว มีคำสั่งยกคำร้องผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 7 รับวินิจฉัยให้เฉพาะอุทธรณ์ว่า เจ้าพนักงานบังคับคดีขายทอดตลาดที่ดินได้ราคาต่ำกว่าราคาแท้จริง จึงเป็นการกระทำโดยไม่สุจริต อันเป็นเหตุให้ต้องเพิกถอนการขายทอดตลาดตามมาตรา 296 วรรคสอง ประกอบมาตรา 309 ทวิ วรรคสองหรือไม่ และพิพากษายืนผู้ร้องฎีกาว่า เจ้าพนักงานบังคับคดีไม่เลื่อนการขายทอดตลาดและไม่ขายทอดตลาดทรัพย์สินของลูกหนี้ตามคำพิพากษารวมกันไป เป็นการบังคับคดีที่ฝ่าฝืนต่อกฎหมายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 296 วรรคแรก
ประกอบมาตรา 309 วรรคสองศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "คดีนี้ในชั้นอุทธรณ์ผู้ร้องอุทธรณ์ 2 ข้อ คือ เจ้าพนักงานบังคับคดีมิได้ดำเนินการบังคับคดีขายทอดตลาดทรัพย์สินทั้งหมดของลูกหนี้ตามคำพิพากษารวมกันไป เป็นการไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 296 วรรคหนึ่ง ประกอบมาตรา 309 วรรคสอง และเจ้าพนักงานบังคับคดีดำเนินการบังคับคดีขายทอดตลาดที่ดินโฉนดเลขที่ 15828 ตำบลตาหลวง (คลองตาหลวง) อำเภอดำเนินสะดวก จังหวัดราชบุรี ในราคาต่ำเกินสมควร เป็นการกระทำไม่สุจริตตามมาตรา 296วรรคสอง ประกอบมาตรา 309 ทวิ วรรคสอง ศาลอุทธรณ์ภาค 7 รับวินิจฉัยให้เฉพาะอุทธรณ์ข้อสองและฟังว่าข้อเท็จจริงตามที่ผู้ร้องนำสืบรับฟังไม่ได้ว่าเจ้าพนักงานบังคับคดีดำเนินการบังคับคดีโดยฝ่าฝืนต่อกฎหมายและพิพากษายืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นลงวันที่ 31 ตุลาคม 2543 ซึ่งเป็นการวินิจฉัยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 296 วรรคสอง
ประกอบมาตรา 309 ทวิ วรรคสอง และเป็นที่สุดตามที่บัญญัติในวรรคสี่แห่งมาตรานี้ ฉะนั้น ฎีกาของผู้ร้องที่ว่าเจ้าพนักงานบังคับคดีดำเนินการบังคับคดีฝ่าฝืนต่อกฎหมายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 296 วรรคหนึ่ง ประกอบมาตรา 309 วรรคสอง ตามที่ยกขึ้นอ้างในฎีกา จึงมิใช่ข้อที่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลอุทธรณ์ภาค 7 ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 249 วรรคหนึ่ง ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย"
Result
พิพากษายกฎีกาผู้ร้อง
