คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยแพ้ความโจทก์ ๆ จึงนำยึดที่ดินรายพิพาท ผู้ร้อง ๆ ขัดทรัพย์ว่าที่รายนี้เป็นของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยกู้หนี้โจทก์ไปตั้งแต่ พ.ศ.๒๔๗๓ แต่ที่รายนี้จำเลยโอนให้ผู้ร้องโดยเสน่หาเมื่อ พ.ศ.๒๔๗๖ โดยจำเลยก็รู้อยู่ว่าเป็นทางทำให้เจ้าหนี้เสียเปรียบ เจ้าหนี้มีสิทธิเพิกถอนนิติกรรมได้ แต่การที่ยึดทรัพย์จะถือว่าเป็นการร้องขอให้เพิกถอนนิติกรรมไม่ได้ จึงสั่งให้ถอนการยึด
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์มีสิทธิยึดทรัพย์รายนี้ได้โดยไม่ต้องฟ้องศาลขอให้เพิกถอนนิติกรรมตามฎีกาที่ ๑๐๑๖-๑๐๑๗-๑๐๑๘/๒๔๗๗ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์
