Supreme Court Judgment, B.E. 2523 (ref. 63642)

Legal principle (summary)

ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ววินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยไม่มีมูลความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157 และมาตรา165 พิพากษายกฟ้อง ข้อหาตามมาตรา 165 เป็นอันยุติส่วนข้อหาตามมาตรา 157 ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าไม่มีมูลยืนตามศาลชั้นต้น ที่โจทก์ฎีกาว่าจำเลยกลั่นแกล้งโจทก์ให้ได้รับความเสียหายจึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220ฎีกาในปัญหาว่า ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยคดีฝ่าฝืนพยานหลักฐานในท้องสำนวนอาศัยการคาดคะเนทำให้คลาดเคลื่อนความจริง ซึ่งมิใช่วินิจฉัยผิดจากพยานหลักฐานในสำนวน เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงต้องห้าม และที่ฎีกาว่าศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าคดีของโจทก์ไม่มีมูล ก็ไม่จำต้องวินิจฉัยข้อกฎหมายเพราะไม่ทำให้คดีมีมูลขึ้นมา เป็นคำวินิจฉัยที่ไม่ชอบนั้น จึงเป็นข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย