คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าเดิทที่พิพาทเป็นของนายยัง ๆ ได้ทำพินัยกรรมที่พิพาทให้โจทก์ ต่อมานายยังตายจำเลยอาศัยอยู่ในที่พิพาทโดยเถียงว่านายยังมอบที่พิพาทให้มารดาจำเลยปลูกเรือนอยู่ และจำเลยครอบครองมาช้านาน ทั้งอ้างว่าพินัยกรรมปลอมโจทก์จึงฟ้องขับไล่และเรียกค่าเสียหาย ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากที่พิพาท และให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย ๑,๖๐๐ บาทแก่โจทก์ ในข้อกฎหมาย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยการที่มีรอยขีดฆ่าและตกเติมในพินัยกรรมบางแห่งโดยนายยังกับพยานไม่ได้ลงชื่อกำกับไว้ให้ถูกต้อง ก็คงเสียไปเฉพาะที่ขีดฆ่าตกเติมนั้นเท่านั้น ซึ่งไม่ใช่ข้อความสำคัญ หาทำให้ พินัยกรรมเสียไปทั้งฉบับไม่
