ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาคัดค้านคำสั่งศาลอุทธรณ์ในเรื่องจำเลยขอทุเลาการบังคับ โดยศาลอุทธรณ์วางเงื่อนไขว่า จำเลยต้องหาหลักทรัพย์ที่ศาลพอใจวางประกันค่าเสียหายต่อโจทก์ ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาเพราะเห็นว่าคำสั่งทุเลาการบังคับของศาลอุทธรณ์เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์กฎหมายให้อำนาจการทุเลาการบังคับตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นอยู่กับศาลอุทธรณ์ จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งศาลฎีกาสั่งว่า "คำสั่งของศาลในเรื่องทุเลาการบังคับเป็นอำนาจเฉพาะศาล เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งในเรื่องนี้อย่างใดแล้วคู่ความจะฎีกาคัดค้านคำสั่งของศาลอุทธรณ์ไม่ได้ ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง"
