คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องห้ามไม่ให้จำเลยมาเกี่ยวข้องในที่ดินและห้องแถว และเรือน จำเลยต่อสู้หลาประการ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นพ้องกับศาลชั้นต้นที่วินิจฉัยว่า คดีโจทก์ไม่สมฟ้องแต่กลับสมจำเลยว่า ที่ดินเป็นมรดกของยายจำเลยตกได้แก่ พ.ท. ภริยาโจทก์และมารดาของจำเลย ๆ ตายส่วนของมารดกจำเลยตกได้แก่จำเลย โจทก์กับท.ได้เอาที่ดินพิพาทไปประกันเงินกู้มาทำห้องแถว โจทก์กับ ท. และจำเลยได้ปกครองร่วมกันมา ท.ได้แบ่งที่พิพาทและห้องแถว ๑ ห้องให้จำเลยโดยโจทก์รู้เห็นยินยอมต่อมา ท.ได้ทำพินัยกรรมยกส่วของ ท.ให้จำเลยก่อน ท.ตายและศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยมีกรรมสิทธิ์ร่วมอยู่ด้วย โจทก์จะฟ้องห้ามไม่ให้จำเลยเกี่ยวข้องไม่ได้ พิพากษาต้องกันให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเชื่อว่าข้อเท็จจริงตามศาลล่างและเห็นพ้องกับศาลล่าง คดีโจทก์ไม่สมฟ้องข้อที่โจาก์ฎีกาว่า โจทก์ไม่ได้ยินยอมให้ ท.ทำพินัยกรรมยกทรัพย์ให้จำเลยนั้นก็ไม่จำเป็น เพราะทรัพย์นั้นเป็นสินเดิมของ ท. ท.มีอำนาจทำพินัยกรรมยกให้แก่ใคร ๆ ก็ได้ตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๑๔๗๗ ฎีกาโจทก์ในข้ออื่นไม่เป็นประโยชน์แก่คดีโจทก์
Result
พิพากษายืน
