คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าบริษัทจำเลยยืมเงิน 22,200 บาท ไปจากโจทก์ ต่อมาโจทก์ทวงถาม จำเลยขอผัดและผิดนัดเรื่อยมาศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลทั้งสองว่า ให้จำเลยชำระเงิน 22,200บาท กับดอกเบี้ยในต้นเงินดังกล่าวอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จในส่วนที่เกี่ยวกับข้อกฎหมายซึ่งจำเลยอ้างว่าใครบ้างที่มีอำนาจจะกู้ยืมเงินรายนี้ได้นั้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์นำสืบได้ว่าผู้จัดการของบริษัทจำเลยเป็นผู้ได้รับเงินนั้นไปแล้ว และได้ทำถูกต้องตามวิธีการปฏิบัติของบริษัทตามทางการที่ได้เคยปฏิบัติมาแล้วแม้จะถูกต้องหรือมีอำนาจที่จะกู้ยืมเงินได้โดยสมบูรณ์หรือไม่ก็ตาม แต่เมื่อบริษัทจำเลยได้รับประโยชน์จากเงินยืมรายนี้โดยตรงบริษัทจำเลยจึงต้องรับผิด ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 823
