คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1708/2531นายมิลินทร์ นาถะพินธุโจทก์องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทยจำเลยนายมิลินทร์ นาถะพินธุ โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31, ม. 54 ป.วิ.พ. ม. 225ความว่า
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า อุทธรณ์ข้อ 2.1และข้อ 2.2 เป็นอุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาของศาลในข้อที่ศาลแรงงานกลางได้วินิจฉัยโดยฟังข้อเท็จจริงที่ยุติแล้ว มิใช่เป็นปัญหาข้อกฎหมาย อุทธรณ์ข้อ 2.3 ก็เป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54 จึงไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ทุกข้อโจทก์เห็นว่าอุทธรณ์ของโจทก์ทุกข้อเป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ ทนายจำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้วโดยทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับ (อันดับ 72)โจทก์ฟ้องขอให้ศาลบังคับให้จำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานในตำแหน่งหน้าที่และอัตราค่าจ้างเดิม และให้จำเลยจ่ายค่าจ้างในอัตราค่าจ้างครั้งสุดท้ายที่โจทก์ไม่ได้รับระหว่างที่เลิกจ้างโจทก์จนกว่าจะรับโจทก์กลับเข้าทำงาน กับให้จำเลยจ่ายเงินโบนัสแก่โจทก์ตั้งแต่ปี
พ.ศ. 2529 จนกระทั่งรับโจทก์กลับเข้าทำงานหากศาลเห็นว่าโจทก์กับจำเลยไม่อาจทำงานร่วมกันต่อไปได้ ให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์เป็นเงิน 30,800 บาท ค่าสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าเป็นเงิน 6,335.25 บาท ค่าเสียหายเป็นเงิน 102,670 บาทเงินบำเหน็จ 41,799 บาท รวมเป็นเงินทั้งสิ้น 181,605.25 บาทร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันเลิกจ้างโจทก์จนกว่าจะชำระเสร็จศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งไม่รับดังกล่าว (อันดับ 68)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 70)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ที่โจทก์อุทธรณ์ตามข้อ 2.1 ว่า
ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยนอกประเด็นข้อพิพาทแล้วขอให้ฟังว่าการกระทำของโจทก์ไม่เป็นการฝ่าฝืนระเบียบแต่ประการใดนั้น เป็นเรื่องโต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางที่วินิจฉัยว่า การกระทำของโจทก์เป็นการกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงตามข้อบังคับของจำเลยอันเป็นข้อเท็จจริง สำหรับอุทธรณ์ข้อ 2.2 ที่ว่าการทุจริตต่อหน้าที่กับการปฏิบัติผิดข้อบังคับเป็นเรื่องต่างมูลฐานต่างกรรมกันไม่เป็นการกระทำอันเดียวกัน การทุจริตต่อหน้าที่จึงไม่เป็นการผิดวินัยอย่างร้ายแรงนั้น เป็นข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ส่วนอุทธรณ์ข้อ 2.3 ที่ว่า ศาลแรงงานกลางรับฟังพยานจำเลยซึ่งเป็นความเห็นโจทก์ปฏิบัติชอบด้วยระเบียบข้อบังคับและมิได้ทุจริตต่อหน้าที่ เป็นอุทธรณ์โต้แย้งดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางอันเป็นข้อเท็จจริง ที่ศาลแรงงานกลางไม่รับอุทธรณ์ของโจทก์ทั้งสามข้อนี้ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง
