คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานสมคบกันทำร้ายนายมี ถึงแก่ความตายโดยเจตนานายพันจำเลยให้การว่า แทงนายมี เพราะนายมี จะใช้มีดแทงขณะที่จะจับนายมีในข้อหาฐานลักโค นายสุขและนายจันจำเลยว่าไม่ได้สมคบด้วยศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลยคนละ 15 ปี ตามมาตรา 249จำเลยอุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าให้ยกฟ้องเฉพาะคดีนายสุขและนายจันจำเลย นอกนั้นยืนโจทก์และนายพันจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยกับพวกพากันตามโคของนายพรมมาที่หายไปพบนายมีผู้ตายเชือดโคอยู่ ผู้ตายวิ่งหนี จำเลยทั้ง 3 วิ่งไล่ตามแล้วเกิดทำร้ายกันขึ้น ปรากฏว่าผู้ตายมีแผลถูกแทง 3 แห่ง ที่ชายโครงที่ลิ้นปี่ และใต้รักแร้ และถูกตี 2 แห่ง ที่หน้าแข้งและที่หูนายสุขจำเลย มีแผลที่ศีรษะเลือดไหล เช่นนี้จะถือว่าจำเลยมีเจตนาฆ่ายังไม่ถนัด ความผิดของจำเลยเข้าอยู่ในมาตรา 251 จะว่ากระทำโดยป้องกันไม่ได้ เพราะจำเลยอยู่ด้วยกัน 3 คนและมีพวกตามมาอีก 10 กว่าคนพิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดตามมาตรา 251 จำคุกนายพันจำเลย 7 ปี นายสุขและนายจันจำเลยคนละ 3 ปี
