คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า จำเลยใข้มือชกนางเลี้ยนมีบาดแผลคือ (๑) เปลือกตาบนซ้ายบวมซ้ำเขียวยาว ๔ เซนติเมตร์ กว้าง ๒ ๑/๒ เซนติเมตร์ (๒) เปลือกตาล่างซ้ายวมซ้ำแดงยาว ๓ เซ็นติเมตร์ กว้าง ๒ เซ็นติเมตร์ มีหนังถลอกเล็กน้อยและเยื่อตาซ้ายช้ำแดง (๓) คอแถบซ้ายรอยผื่นแดงยาง ๘ เซนติเมตร์ กว้าง ๒ เซ็นติเมตร์ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่าฐานแผลเพียงเล็กน้อยเท่านี้ไม่มีลักษณเป็นบาดเจ็บตามมาตรา ๒๕๔ พิพากษาปรับ จำเลยตามมาตรา ๓๓๘ ข้อ ๓ เป็นเงิน ๑๕ บาท โจทก์ฎีกาว่า บาดแผลเช่นนี้ถือได้ว่าถึงบาดเจ็บทุพพลภาพตามมาตรา ๒๕๔
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า บาดแผลดังกล่าวแล้วยังไม่พอทีจะฟังว่ามีบาดเจ็บถึงทุพพลภาพดังบัญญัติในมาตรา ๒๕๔พิพากษายืนตามศาลล่าง
