คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้พกพาอาวุธมีดปลายแหลม 1 เล่มไปในทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุอันสมควร และจำเลยได้ใช้กำลังและมีดทำร้ายนางจิตรลดาผู้ตายกดร่างผู้ตายให้ใบหน้าอยู่ใต้คูน้ำสาธารณะจนผู้ตายสำลักน้ำสลบไป แล้วจำเลยได้ข่มขืนกระทำชำเราผู้ตาย 1 ครั้ง หลังจากนั้นได้นำร่างของผู้ตายซึ่งยังสลบอยู่ทิ้งลงไปในคูน้ำโดยเจตนาฆ่า เป็นเหตุให้ผู้ตายจมน้ำตาย ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91, 276, 289, 371 และริบมีดของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276 จำคุก 20 ปี ผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 ปรับ 100 บาทและผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289 ให้ประหารชีวิตจำเลย
เมื่อศาลได้พิพากษาประหารชีวิตจำเลยอันเป็นโทษสูงสุดแล้ว จึงไม่อาจเรียงกระทงลงโทษในข้อหาอื่นจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาขอให้ลดโทษประหารชีวิตโดยอ้างว่า (1) จำเลยกระทำไปด้วยความไร้สติ ไม่รู้ผิดชอบและไม่สามารถบังคับตนเองได้อันเนื่องมาจากจำเลยดื่มสุรา(2) จำเลยรับสารภาพตลอดข้อกล่าวหา โดยมิต้องขู่เข็ญบังคับใด ๆ ทั้งสิ้น (3)จำเลยกระทำความผิดครั้งนี้เป็นครั้งแรกศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้ออ้างของจำเลยข้อแรกนั้น ได้ความว่าจำเลยสมัครใจดื่มสุราเองและขณะกระทำความผิดก็มีความรู้ผิดชอบเป็นอย่างดี จะอ้างว่าได้กระทำความผิดไปด้วยความไร้สติ ไม่รู้ผิดรู้ชอบและไม่สามารถบังคับตนเองได้ อันเนื่องมาจากจำเลยดื่มสุรา เป็นข้ออ้างให้ศาลลดหย่อนผ่อนโทษหาได้ไม่ข้ออ้างของจำเลยข้อต่อมา
เห็นว่า โจทก์มีพยานแวดล้อมกรณี คือหลังจากผู้ตายร้องช่วยด้วย ๆ สองครั้งติด ๆ กันประมาณ 5 นาทีเศษ นายวิชัยกับพวกก็ได้ไปยังที่เกิดเหตุ ฉายไฟดูพบรอยหญ้าราบจากไหล่ถนนลงไปในคูน้ำมีรอยต่อสู้กันมีจำเลยซ่อนอยู่ใต้ผิวน้ำ และต่อมาก็ได้พบศพผู้ตายอยู่ห่างจากที่จำเลยซ่อนตัวอยู่ประมาณ 1 ศอก ขณะนั้นเป็นเวลา 1 นาฬิกาเศษ ปกติชนย่อมไม่ไปหลบซ่อนอยู่ใต้ผิวน้ำดังเช่นจำเลย ที่ตัวผู้ตายและที่ตัวจำเลยก็มีบาดแผลด้วยกัน แสดงว่าผู้ตายต่อสู้ขัดขวางจำเลยเห็นได้โดยไม่มีความสงสัยเลยว่าจำเลยได้กระทำผิดมาแล้วสด ๆ เมื่อได้ทำการตรวจศพผู้ตายหลังจากเกิดเหตุประมาณ 7 ชั่วโมงเศษก็พบน้ำอสุจิในช่องคลอดและพบตัวอสุจิในช่องคลอดผู้ตายจำนวนมาก
สาเหตุที่ผู้ตายตายเพราะขาดอากาศเนื่องจากถูกบีบคอและสำลักน้ำดังนี้แม้โจทก์จะไม่มีประจักษ์พยานมาเบิกความประกอบ ข้อเท็จจริงก็ฟังได้โดยปราศจากข้อสงสัยว่า จำเลยได้ข่มขืนกระทำชำเราผู้ตายและฆ่าผู้ตายโดยวิธีกดให้จมน้ำจนสำลักน้ำตายเพื่อปกปิดความผิดของจำเลย โดยไม่จำเป็นต้องนำคำรับสารภาพของจำเลยมาประกอบการพิจารณาดังนั้นการที่จำเลยให้การรับสารภาพก็ดี นำเจ้าพนักงานไปชี้ที่เกิดเหตุแสดงท่าทางให้ถ่ายภาพไว้ก็ดี จึงหาเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาคดีอันจะเป็นเหตุให้ได้รับการบรรเทาโทษไม่เพราะจำเลยให้การรับสารภาพโดยจำนนต่อพยานหลักฐานส่วนข้ออ้างของจำเลยข้อสุดท้าย เห็นว่า การกระทำความผิดครั้งแรกไม่ใช่เหตุบรรเทาโทษที่จะลดโทษได้พิพากษายืน
