คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ตั้งร้านรับจ้างตัดและขายเสื้อกางเกงขายยี่ห้อ ศิวิลัย และเป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้ารูปคนใส่เสื้อครุยและหมวกปริญญาภายในวงกลมล้อมรอบ ซึ่งโจทก์ได้จดทะเบียนต่อกรมทะเบียนการค้าไว้ จำเลยเป็นเจ้าของร้านตัดเสื้อกางเกงชายยี่ห้อทรงชาย ได้บังอาจเลียนแบบเครื่องหมายการค้าของโจทก์ ขอให้ลงโทษกับให้ทำลายเครื่องหมายการค้าที่เลียนแบบและงดการกระทำต่อไปจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้งดสืบพยานทั้งสองฝ่ายแล้ววินิจฉัยว่ารูปคดีฟังไม่ได้ว่า จำเลยกระทำผิด พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เครื่องหมายการค้าที่จำเลยใช้ ต่างกับเครื่องหมายการค้าของโจทก์มาก จะมีส่วนคล้ายกันเพียงรูปคนใส่เสื้อครุยและหมวกปริญญาภายในวงกลมอันเป็นส่วนน้อยหรือบางส่วนของเครื่องหมายการค้าของโจทก์เท่านั้น และเครื่องหมายการค้าของโจทก์จำเลยต่างบอกชื่อยี่ห้อและสถานที่ตั้งต่างกันชัดเจนบุคคลธรรมดาทั่ว
ๆ ไปไม่อาจหลงเข้าใจผิดเครื่องหมายการค้าของจำเลยเป็นของโจทก์ได้ รูปลักษณะเครื่องหมายการค้าของโจทก์จำเลยคล้ายคลึงกันอันจะแสดงว่าจำเลยเลียนของโจทก์หรือไม่นี้ เป็นข้อที่ศาลพึงพิจารณารู้ได้เองเช่นบุคคลทั่วไปควรจะรู้กัน ดังนั้นที่ศาลชั้นต้นเห็นว่าไม่จำเป็นต้องสืบพยานบุคคลโดยตรวจดูรูปลักษณะเครื่องหมายการค้าของโจทก์จำเลยประกอบด้วยพยานเอกสารที่ต่างอ้างแล้ววินิจฉัยว่า ไม่คล้ายคลึงกัน จำเลยไม่เจตนาเลียนเครื่องหมายการค้าของโจทก์ จึงชอบที่จะทำได้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์ก็พึงพิจารณาวินิจฉัยได้เช่นเดียวกัน แม้โจทก์จะอุทธรณ์ในข้อขอสืบพยานบุคคลเพื่อแสดงว่าจำเลยใช้เครื่องหมายการค้าเลียนของโจทก์ก็ย่อมต้องพิจารณาดูเครื่องหมายการค้าของโจทก์จำเลยอยู่ในตัวว่าสมควรจะให้โจทก์สืบพยานบุคคลต่อไปหรือไม่ หาใช่เป็นการวินิจฉัยนอกข้ออุทธรณ์ของโจทก์ไม่ ฎีกาของโจทก์จึงไม่มีเหตุผลจะเปลี่ยนแปลงข้อวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์
