Supreme Court Judgment, B.E. 2530 (ref. 60951)

Legal principle (summary)

ความว่า จำเลยที่ 1 ขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสามตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 341,343ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูล จึงมีคำสั่งให้ประทับฟ้องโจทก์ไว้พิจารณาระหว่างพิจารณา ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยทั้งสามมีพฤติการณ์หลบหนี จึงสั่งให้ออกหมายจับและจำหน่ายคดีชั่วคราว ต่อมาเจ้าพนักงานตำรวจจับกุมจำเลยที่ 1 ได้ และนำส่งต่อศาลชั้นต้นศาลชั้นต้นสั่งนัดพิจารณาต่อไปศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 1 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 341,343 จำคุก 1 ปี จำเลยรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ประกอบกับจำเลยได้ชำระเงินให้โจทก์บางส่วนแล้ว จึงเป็นการบรรเทาผลร้าย ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 6 เดือนศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกา พร้อมกับยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบของผู้ขอประกัน (อันดับ 102,104,103)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยที่ 1 ชั่วคราว และในชั้นอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นตีราคาประกัน 50,000 บาท (อันดับ 80)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ไม่มีเหตุที่จะสั่งปล่อยชั่วคราวให้ยกคำร้อง