คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 594/2530พนักงานอัยการจังหวัดนครสวรรค์โจทก์นายเสน่ห์ เคยเหล่าจำเลยนางสาวอุบลรัตน์ ดำรงรัตน์ ทนายจำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 218ความว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยทั้งหมดเป็นปัญหาข้อเท็จจริงคดีนี้ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้น และลงโทษจำคุกจำเลย 2 ปี จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218จึงไม่รับฎีกาจำเลยเห็นว่า ฎีกาจำเลยเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ขอให้ศาลฎีกาใช้ดุลพินิจลงโทษจำเลยสถานเบาให้เหมาะสมตามพฤติการณ์แห่งคดี โปรดสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 4,7,8,26,75,76,102 ฯลฯประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ฯลฯ จำเลยมีกัญชาไว้ในครอบครองอันเป็นกัญชาจำนวนเดียวกับการผลิต เป็นความผิดกรรมเดียว
ลงโทษฐานผลิต ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก 4 ปี จำเลยให้การรับสารภาพเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 2 ปี ฯลฯจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 30)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 31)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ที่จำเลยฎีกาขอให้ลงโทษสถานเบาและรอการลงโทษนั้นเป็นฎีกาดุลพินิจของศาล จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยชอบแล้ว ยกคำร้อง
