คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิด อันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 มาตรา 3ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 จำคุก 1 ปี กระทงหนึ่ง จำคุก 10 เดือน อีกกระทงหนึ่ง รวมจำคุก 1 ปี 10 เดือน จำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 11 เดือน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้น มีคำสั่งไม่รับฎีกา
จำเลยฎีกาคำสั่งไม่รับฎีกา
จำเลยฎีกาคำสั่งไม่รับฎีกาศาลฎีกาสั่งว่า "
พิเคราะห์แล้ว
จำเลยฎีกาข้อแรกว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมเพราะไม่บรรยายว่าผู้เสียหายร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวนท้องที่ใด และร้องทุกข์ตั้งแต่เมื่อใดไม่อาจทราบได้ว่าร้องทุกข์ภายในอายุความหรือไม่ และฎีกาข้อสองว่าการกระทำของจำเลยตามฟ้องเป็นความผิดกรรมเดียวนั้นเป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย แต่ฎีกาของจำเลยข้อแรกนั้น เห็นว่าคำฟ้องระบุชัดแจ้งแล้วว่าผู้เสียหายได้ร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวนภายในอายุความตามกฎหมาย และพนักงานสอบสวนสถานีตำรวจนครบาลจักรวรรดิ์ ได้สอบสวนแล้ว จึงเป็นฎีกาข้อกฎหมายที่ไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรได้รับการวินิจฉัย ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ประกอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15 ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาของจำเลยในข้อนี้ชอบแล้ว จึงให้รับฎีกาของจำเลยเฉพาะข้อสองไว้"
