คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 213 - 214/2530นายเข็มไทย ตรีภาคโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัดกรุงเทพฯ ผลิตภัณฑ์ยางจำเลยห้างหุ้นส่วนจำกัดกรุงเทพฯ ผลิตภัณฑ์ยาง จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 225 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 31, ม. 54ความว่า
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางสั่งว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
พิเคราะห์แล้วเห็นว่าเป็นการอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54จึงไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยจำเลยเห็นว่า อุทธรณ์ของจำเลยเป็นอุทธรณ์ในปัญหาข้อกฎหมายว่าศาลแรงงานกลางพิพากษาขัดต่อพยานเอกสารและพยานบุคคลที่จำเลยได้นำสืบในชั้นพิจารณา จึงเป็นอุทธรณ์ที่ชอบด้วยกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของจำเลยหมายเหตุ โจทก์ได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 26)คดีสองสำนวนนี้ โจทก์และจำเลยเป็นคู่ความเดียวกันศาลแรงงานกลางพิจารณาพิพากษารวมกันศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายเงิน 11,700 บาทแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ดังกล่าว(อันดับ 23)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 26)ไม่ปรากฏใบแต่งทนายความของจำเลยคดีของศาลแรงงานกลางหมายเลขแดงที่ 6352/2529 ในสำนวนที่ส่งมาศาลฎีกาคำสั่งพิเคราะห์แล้ว
ศาลแรงงานกลางฟังคำพยานโจทก์จำเลยแล้ววินิจฉัยว่าจำเลยเลิกจ้างโจทก์มิใช่โจทก์ขาดงานดังที่จำเลยอ้างการที่จำเลยอุทธรณ์ว่าจำเลยมิได้เลิกจ้างโจทก์แต่เป็นเพราะโจทก์ไม่พอใจที่นายวันชัย สกุลเลิศวิทยา หุ้นส่วนผู้จัดการของจำเลยตักเตือนเรื่องการทำงานแล้วขอออกจากงานและขาดงานไปเองโดยมิได้บอกกล่าว ดังนี้ เป็นอุทธรณ์โต้เถียงดุลพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลาง จึงเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามอุทธรณ์ส่วนที่จำเลยอุทธรณ์ว่า โจทก์มิใช่ลูกจ้างประจำรายเดือนก็ดีโจทก์ขาดงานโดยมิได้บอกกล่าวเกินกว่าสามวัน อันมิใช่ความผิดของจำเลย จำเลยจึงไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย และสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าก็ดี จำเลยมิได้ให้การต่อสู้คดีไว้จึงเป็นอุทธรณ์ที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากล่าวกันมาในศาลแรงงานกลางต้องห้ามอุทธรณ์ที่ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยชอบแล้วให้ยกคำร้อง
