Supreme Court Judgment, B.E. 2530 (ref. 60681)

Legal principle (summary)

ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ปรากฏว่าศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์โดยอาศัยข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ไม่รับฎีกาของโจทก์โจทก์เห็นว่า โจทก์ได้รับโอนเช็คพิพาทมาโดยสุจริต โจทก์จึงเป็นผู้ทรงเช็คโดยชอบด้วยกฎหมาย การที่จำเลยและนางสาวิตรีมุกดาทำสัญญาประนีประนอมยอมความยกเลิกเช็คพิพาทภายหลังที่โอนส่งมอบให้แก่บุคคลภายนอกจนกระทั่งโอนมาถึงโจทก์ การกระทำของจำเลยจึงมีเจตนากระทำผิดต่อกฎหมายแล้ว จึงเป็นปัญหาข้อกฎหมาย และคดีนี้ศาลอุทธรณ์ได้วินิจฉัยและพิพากษาคดีโดยอาศัยประเด็นในปัญหาข้อกฎหมายตามที่ศาลชั้นต้นได้สั่งรับอุทธรณ์ข้อกฎหมายของโจทก์ไว้ดังนั้นฎีกาโจทก์จึงเป็นปัญหาข้อกฎหมายโปรดมีคำสั่งรับฎีกาของโจทก์ต่อไปหมายเหตุ จำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 109)โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูล มีคำสั่งให้ประทับฟ้องไว้พิจารณาศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 106)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 107)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้เช็คพิพาทจำนวนเงิน 20,000 บาท ศาลชั้นต้นฟังว่า เช็คไม่มีมูลหนี้ พิพากษายกฟ้อง คดีต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 193 ทวิ โจทก์อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง อ้างว่าเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ศาลชั้นต้นสั่งรับไว้และศาลอุทธรณ์วินิจฉัยข้อเท็จจริงให้ซึ่งต้องห้ามตามบทกฎหมายดังกล่าว จึงไม่ชอบ เพราะข้อเท็จจริงดังกล่าวยุติแล้วตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์จะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงอีกไม่ได้ ศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาของโจทก์ชอบแล้ว ยกคำร้อง