คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองฐานลักทรัพย์หรือรับของโจรจำเลยให้การปฏิเสธผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ 2 มีความผิดฐานรับของโจรตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 ส่วนจำเลยที่ 1 ให้ยกฟ้องโจทก์ร่วมและจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า คดีเฉพาะจำเลยที่ 2 เป็นที่สงสัย จึงยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้เป็นผลดีแก่จำเลยที่ 2 พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 2 ด้วยโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ 2 ฐานรับของโจรโจทก์ร่วมฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองในข้อหาความผิดฐานลักทรัพย์ ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเฉพาะจำเลยที่ 2ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ร่วมฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงในข้อหาความผิดฐานลักทรัพย์ซึ่งศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ยกคำขอข้อนี้โดยอาศัยข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 219 ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาของโจทก์ร่วมมาไม่ชอบ
ศาลฎีกาวินิจฉัยให้ไม่ได้สำหรับข้อหาความผิดฐานรับของโจรตามฎีกาของโจทก์นั้น
ศาลฎีกาเห็นว่าพยานหลักฐานของโจทก์ยังไม่พอฟังว่าจำเลยที่ 2กระทำความผิดพิพากษายืน
