คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยทั้งสองร่วมกันชำระเงินตามเช็คพร้อมดอกเบี้ยจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์เจ้าพนักงานศาลได้ส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลยที่ 1และที่ 2 เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม 2538 และวันที่ 13 สิงหาคม 2538ตามลำดับ จำเลยที่ 1 ยื่นคำให้การเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 2538ต่อมาเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม 2538 เจ้าพนักงานศาลรายงานศาลว่าจำเลยที่ 2 มิได้ยื่นคำให้การภายในกำหนด และโจทก์มิได้ดำเนินการใด ๆศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า ถือว่าโจทก์ทิ้งฟ้อง ให้จำหน่ายคดีจากสารบบความโจทก์ อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายกคำสั่งจำหน่ายคดีของศาลชั้นต้นเฉพาะที่เกี่ยวกับจำเลยที่ 1 ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาต่อไปตามรูปคดีจำเลย ที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่จำเลยที่ 1 ฎีกาว่า
กรณีที่จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ แต่โจทก์ไม่ยื่นคำขอต่อศาลภายในสิบห้าวันนับแต่ระยะเวลาที่กำหนดให้จำเลยยื่นคำให้การสิ้นสุดลงเพื่อให้ศาลสั่งว่าจำเลยขาดนัด ให้ศาลมีคำสั่งจำหน่ายคดีนั้นออกเสียจากสารบบความ ศาลต้องมีคำสั่งจำหน่ายคดีทั้งคดีออกเสียจากสารบบความนั้น ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 198 วรรค 1 และวรรค 2 บัญญัติว่า "ภายใต้บังคับบทบัญญัติมาตรา 193 วรรค 4ถ้าจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ ให้โจทก์มีคำขอต่อศาลภายในสิบห้าวันนับแต่ระยะเวลาที่กำหนดให้จำเลยยื่นคำให้การได้สิ้นสุดลง เพื่อให้ศาลมีคำสั่งว่าจำเลยขาดนัด คำขอเช่นว่านี้ให้ถือว่าโจทก์ประสงค์จะดำเนินคดีต่อไปถ้าโจทก์ไม่ยื่นคำขอต่อศาลภายในกำหนดระยะเวลาดังกล่าวแล้วให้ศาลมีคำสั่งจำหน่ายคดีนั้นออกเสียจากสารรบความ"
เห็นว่าเหตุที่ศาลจะมีคำสั่งจำหน่ายคดีออกเสียจากสารบบความ เพราะถือว่าโจทก์ไม่ประสงค์จะดำเนินคดีต่อไปตามบทบัญญัติดังกล่าว ไม่จำต้องเกิดขึ้นแก่จำเลยทุกคนในคดีเสมอไป กรณีอาจเกิดขึ้นแก่จำเลยเป็นรายบุคคลก็ได้ ในกรณีที่เหตุดังกล่าวเกิดขึ้นแก่จำเลยในคดีเป็นรายบุคคล ศาลจะมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีเฉพาะจำเลยรายที่โจทก์ไม่ยื่นคำขอต่อศาลภายในกำหนดเวลาดังกล่าวเท่านั้น เพราะถือว่าโจทก์ไม่ประสงค์จะดำเนินคดีแก่จำเลยรายนั้นต่อไป ศาลจะสั่งจำหน่ายคดีทั้งคดีออกเสียจากสารบบความหาได้ไม่ คดีนี้จำเลยที่ 1ยื่นคำให้การแล้ว ดังนั้น การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งจำหน่ายคดีโจทก์สำหรับจำเลยที่ 1 ออกเสียจากสารบบความจึงไม่ชอบพิพากษายืน
