คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1477/2529นางจรัญ พูลศิลป์โจทก์ร้อยตำรวจเอกเชาว์ มาสำราญจำเลยนางจรัญ พูลศิลป์ โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 220ความว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ข้อที่โจทก์ฎีกา เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ไม่รับฎีกาของโจทก์โจทก์เห็นว่า ฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่าการที่จำเลยพิมพ์บันทึกคำให้การ เอกสาร จ.2 ขึ้นเองโดยลำพังไม่ได้มีการสอบปากคำของโจทก์โดยตรงและไม่ได้นำไปอ่านให้โจทก์ฟัง เพื่อให้โจทก์ลงลายมือชื่อในคำให้การ เป็นการสอบสวนที่ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ ซึ่งเป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย และศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยพยานหลักฐานผิดไปจากข้อเท็จจริงที่ปรากฏในท้องสำนวนหรือไม่ โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ จำเลยได้รับสำเนาคำร้องแล้ว (อันดับ 202)โจทก์ฟ้องและแก้เพิ่มเติมฟ้อง
ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157,177,184,264,265,268 และ 91ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีโจทก์มีมูลความผิดตามฟ้อง มีคำสั่งให้ประทับฟ้องโจทก์ไว้พิจารณาศาลชั้นต้นพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 198)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 200)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ และศาลอุทธรณ์พิพากษายืน การที่โจทก์ฎีกาว่า จำเลยพิมพ์บันทึกคำให้การเอกสารหมาย จ.2 ขึ้นเองโดยลำพัง มิได้มีการสอบปากคำโจทก์โดยตรงทั้งไม่ได้อ่านให้โจทก์ฟังเพื่อให้โจทก์ลงลายมือชื่อในคำให้การตลอดจนการที่ศาลล่างทั้งสองวินิจฉัยพยานหลักฐานผิดไปจากข้อเท็จจริงที่ปรากฏในท้องสำนวนนั้น เป็นการฎีกาโต้แย้งในข้อเท็จจริง จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับฎีกาโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง
