คำฟ้องและคำให้การ
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 562/2529นายอดิศัย ลีตระกูลโจทก์ธนาคารกรุงไทย จำกัดจำเลยนายอดิศัย ลีตระกูล โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 54ความว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลแรงงานกลางสั่งว่า รับอุทธรณ์ของโจทก์เฉพาะข้อ (1) วรรคหนึ่ง วรรคสอง และข้อ (3) ข้อ (4) นอกนั้นเป็นปัญหาข้อเท็จจริง ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ ส่วนประเด็นข้อ (5) ศาลไม่ได้กำหนดเป็นประเด็นข้อพิพาท และโจทก์ไม่ได้โต้แย้งคำสั่งศาลไว้ จึงเป็นการอุทธรณ์นอกประเด็น ไม่รับอุทธรณ์โจทก์เห็นว่า อุทธรณ์โจทก์ข้อ (1) วรรคสามและวรรคสี่ที่ว่าเมื่อปรากฏตามพยานเอกสารหมาย จ.2 เจือสมกับคำเบิกความของจำเลยและพยานจำเลยจนเป็นที่แน่ชัดแล้วการที่ศาลแรงงานกลางฟังเป็นอย่างอื่นจึงเป็นการวินิจฉัยโดยไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 94 และมาตรา 104 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานพ.ศ. 2522 มาตรา 31 ข้อ (2) ที่ว่า
เมื่อปรากฏจากคำเบิกความของจำเลยและพยานจำเลยว่า บริษัทโภคะนิมิตธัญญพืช จำกัด ยังมีหลักทรัพย์ที่จะบังคับได้อยู่ถึง 1 ล้านบาท ศาลแรงงานกลางก็ชอบที่จะวินิจฉัยไปตามคำเบิกความของจำเลย มิใช่วินิจฉัยว่าบริษัทโภคะนิมิตธัญญพืช จำกัด ไม่มีทรัพย์สินอะไรจะบังคับได้เลยเหล่านี้เป็นปัญหาข้อกฎหมายและในอุทธรณ์โจทก์ข้อ (5) แม้จะเป็นการอุทธรณ์นอกประเด็นก็ตาม โจทก์ก็ย่อมมีสิทธิที่จะอุทธรณ์ได้เพราะเป็นข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้าง ซึ่งเป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนและเป็นสาระสำคัญแห่งคดีด้วย แม้ศาลแรงงานกลางมิได้กำหนดเป็นประเด็นข้อพิพาทไว้และโจทก์ไม่ได้โต้แย้งคำสั่งศาลก็ตาม โจทก์ก็ย่อมนำประเด็นนี้ขึ้นมาว่ากล่าวในชั้นอุทธรณ์และฎีกาได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 225และ 249 ประกอบด้วยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน
พ.ศ. 2522 มาตรา 31 โปรดมีคำสั่งให้รับอุทธรณ์ของโจทก์ข้อ (1) วรรคสาม วรรคสี่ ข้อ (2) และข้อ (5) เพื่อนำมาวินิจฉัยประกอบการอุทธรณ์ของโจทก์ต่อไปหมายเหตุ จำเลยแถลงคัดค้าน (อันดับ 107)โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยปฏิบัติตามสัญญาจ้างแรงงานหรือข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานหรือข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างโดยเพิกถอนคำสั่งที่ ธ.797/2525 ลงวันที่ 15 กรกฎาคม 2525 แล้วมีคำสั่งใหม่ให้โจทก์กลับเข้าทำงานในตำแหน่งและอัตราเงินเดือนค่าจ้างไม่น้อยกว่าเดิมให้มีผลตั้งแต่วันที่ไล่โจทก์ออกจากงานถ้าจำเลยไม่สามารถรับโจทก์กลับเข้าทำงานได้ ก็ให้มีคำสั่งให้โจทก์ออกจากงานตั้งแต่วันที่เลิกจ้าง ให้จำเลยปฏิบัติตามกฎหมายคุ้มครองแรงงานโดยจ่ายค่าชดเชย 127,260 บาทค่าเสียหายคิดเท่าเงินเดือนค่าจ้างโจทก์ตั้งแต่วันที่เลิกจ้างถึงวันที่ 30 กันยายน 2526 ซึ่งเป็นวันที่โจทก์ครบเกษียณอายุ 331,935 บาท
เงินโบนัส 113,085 บาทเงินสะสม 434,844 บาท เงินบำเหน็จพิเศษ 50,000 บาท รวมเป็นเงิน1,057,124 บาทแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ย ฯลฯศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 100)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 102)คำสั่งพิเคราะห์อุทธรณ์ของโจทก์แล้ว เห็นว่าเป็นข้อกฎหมายเฉพาะเท่าที่ศาลแรงงานกลางรับเป็นอุทธรณ์ นอกจากนั้นเป็นการโต้แย้งดุลยพินิจในการรับฟังพยานหลักฐานของศาลแรงงานกลางซึ่งเป็นข้อเท็จจริง โจทก์จะอุทธรณ์มิได้ สำหรับอุทธรณ์ข้อ (5) ไม่มีประเด็นในชั้นพิจารณา โจทก์จึงอุทธรณ์มิได้เช่นเดียวกัน ยกคำร้อง
