Supreme Court Judgment, B.E. 2532 (ref. 59956)

พ.ศ. 2532 ศาลฎีกา

Legal principle (summary)

ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 จึงไม่รับจำเลยเห็นว่า จำเลยได้ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย โดยข้อ 6 ฎีกาว่าศาลอุทธรณ์หยิบยกข้อเท็จจริงนอกสำนวนมาวินิจฉัยจึงเป็นการไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณาและข้อ 7 ฎีกาว่า ข้อเท็จจริงตามทางพิจารณาที่โจทก์นำสืบแตกต่างจากคำฟ้องในข้อสาระสำคัญ ศาลต้องพิพากษายกฟ้อง อย่างไรก็ตามคดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์มิได้พิพากษายกฟ้องโจทก์ ฎีกาของจำเลยจึงไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 341 จำคุก 1 ปี กับให้จำเลยคืนหรือใช้เงินจำนวน 70,000 บาทแก่ผู้เสียหายจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 108)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 109)คำสั่งศาลฎีกามีคำสั่งจำหน่ายคดีแล้ว จึงไม่จำต้องสั่งคำร้องนี้

Provisions the court ruled on

ป.วิ.อ. Section 220 ป.วิ.อ. Section 224

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2211/2532พนักงานอัยการศาลแขวงพระนครเหนือโจทก์นางสาวฉันทนาหรือปราณี หมอยาจำเลยนางสาวฉันทนา หมอยา จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 220, ม. 224ความว่า

ศาลฎีกาวินิจฉัย

จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 จึงไม่รับจำเลยเห็นว่า จำเลยได้ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย โดยข้อ 6 ฎีกาว่าศาลอุทธรณ์หยิบยกข้อเท็จจริงนอกสำนวนมาวินิจฉัยจึงเป็นการไม่ชอบด้วยวิธีพิจารณาและข้อ 7 ฎีกาว่า ข้อเท็จจริงตามทางพิจารณาที่โจทก์นำสืบแตกต่างจากคำฟ้องในข้อสาระสำคัญ ศาลต้องพิพากษายกฟ้อง อย่างไรก็ตามคดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์มิได้พิพากษายกฟ้องโจทก์ ฎีกาของจำเลยจึงไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้พิจารณาพิพากษาต่อไปหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 341 จำคุก 1 ปี กับให้จำเลยคืนหรือใช้เงินจำนวน 70,000 บาทแก่ผู้เสียหายจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 108)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 109)คำสั่งศาลฎีกามีคำสั่งจำหน่ายคดีแล้ว จึงไม่จำต้องสั่งคำร้องนี้

Matter details

Panel of judges: อุดม เฟื่องฟุ้ง · พัลลภ พิสิษฐ์สังฆการ · อากาศ บำรุงชีพ
Source: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก

Search on the Supreme Court site

Facing a similar situation?

Describe your situation for a free initial check, or consult a lawyer who will look at your own facts.

Check my case free Find a lawyer

Judgments on the same provisions

Supreme Court Judgment No. 1962/2543

โจทก์มีความประสงค์อุทธรณ์คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่รับฎีกาของโจทก์ แม้คำขอท้ายคำร้องอุทธรณ์คำสั่งของโจทก์จะระบุขอให้ส่งไปยังศาลอุทธรณ์ด้วยเหตุผิดหลงใด ๆ ก็ตาม ศาลชั้นต้นก็ชอบที่จะส่งคำร้องฉบับนี้ไปให้ศ…

Supreme Court Judgment, B.E. 2537 (ref. 58492)

ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า กรณีต้องห้ามฎีกาตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 จึงไม่รับฎีกาโจทก์โจทก์เห็นว่า ในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 6527/2534 ศาลชั้นต้น ยังไม่วินิจฉัยในฟ้อง คดีย่อ…

Supreme Court Judgment, B.E. 2535 (ref. 57126)

ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของโจทก์ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220จึงไม่รับฎีกาโจทก์เห็นว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์และศาลอุทธรณ์พิพากษายกอุทธรณ์ของโจทก์การ…

Supreme Court Judgment, B.E. 2535 (ref. 57034)

ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์ คดีจึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 จึงไม่รับฎีกาโจทก์เห็นว่า ฎีกาโจทก์เป็นปัญหาข้อกฎหมาย…

Supreme Court Judgment, B.E. 2535 (ref. 57086)

ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์ คดีจึงต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ไม่รับฎีกาโจทก์เห็นว่า ฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาในปัญ…

Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.