Supreme Court Judgment, B.E. 2532 (ref. 59939)

พ.ศ. 2532 ศาลฎีกา

Legal principle (summary)

ความว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยทั้งสามเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งไม่ได้ว่ากันมาแต่ศาลชั้นต้นตามคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 จึงไม่รับฎีกาจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 เห็นว่า ฎีกาของจำเลยทั้งสามเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า คำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ไม่ถูกต้องโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยทั้งสามด้วยหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยทั้งสามร่วมกันรื้อถอนบ้านเรือนสิ่งปลูกสร้าง หลักไม้ที่ปักไว้และขนดินที่ถมออกไปจากที่ดินพิพาทของโจทก์ตบแต่งที่ดินพิพาทของโจทก์ให้อยู่ในสภาพเดิมห้ามจำเลยทั้งสามเข้าเกี่ยวข้องกับที่ดินพิพาทของโจทก์อีกต่อไปให้จำเลยทั้งสามใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ที่เข้าทำนาในที่ดินพิพาทไม่ได้จำนวน 6,300 บาท สำหรับปี พ.ศ. 2527 และจำนวน5,500 บาท สำหรับปีถัดไปทุกปีจนกว่าจำเลยทั้งสามเลิกเกี่ยวข้องกับที่ดินพิพาทจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว(อันดับ 3)จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 1)ไม่ปรากฏใบแต่งทนายของจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ในสำนวนที่ส่งมาศาลฎีกาคำสั่งพิเคราะห์แล้ว ที่จำเลยทั้งสามอ้างว่าจำเลยได้ที่ดินพิพาทมาโดยการครอบครองปรปักษ์เป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงที่ไม่ได้ว่ากันมาแต่ศาลชั้นต้น ส่วนเรื่องอายุความนั้น จำเลยทั้งสามไม่ได้ต่อสู้ไว้ในคำให้การของจำเลยว่าด้วยอายุความได้สิทธิด้วยการครอบครองปรปักษ์ คดีต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาจำเลยทั้งสามชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง

Provisions the court ruled on

ป.วิ.พ. Section 249

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 2127/2532นายเหมือน สาธุเสนโจทก์นางเปรื่อง ทองสาร์ กับพวกจำเลยนางเปรื่อง ทองสาร์ ที่ 1ผู้ยื่นคำร้องนางสมนิตย์ จันทร์แดง ที่ 2ผู้ยื่นคำร้องนางเรณู อู่สุวรรณ ที่ 3 จำเลยผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 249ความว่า จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยทั้งสามเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงซึ่งไม่ได้ว่ากันมาแต่ศาลชั้นต้นตามคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์จึงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 จึงไม่รับฎีกาจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 เห็นว่า ฎีกาของจำเลยทั้งสามเป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า คำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ไม่ถูกต้องโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยทั้งสามด้วยหมายเหตุ

โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ให้จำเลยทั้งสามร่วมกันรื้อถอนบ้านเรือนสิ่งปลูกสร้าง หลักไม้ที่ปักไว้และขนดินที่ถมออกไปจากที่ดินพิพาทของโจทก์ตบแต่งที่ดินพิพาทของโจทก์ให้อยู่ในสภาพเดิมห้ามจำเลยทั้งสามเข้าเกี่ยวข้องกับที่ดินพิพาทของโจทก์อีกต่อไปให้จำเลยทั้งสามใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ที่เข้าทำนาในที่ดินพิพาทไม่ได้จำนวน 6,300 บาท สำหรับปี พ.ศ. 2527 และจำนวน5,500 บาท สำหรับปีถัดไปทุกปีจนกว่าจำเลยทั้งสามเลิกเกี่ยวข้องกับที่ดินพิพาทจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ฎีกา

คำพิพากษาศาลล่าง

ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว(อันดับ 3)จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 1)ไม่ปรากฏใบแต่งทนายของจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 ในสำนวนที่ส่งมาศาลฎีกาคำสั่งพิเคราะห์แล้ว ที่จำเลยทั้งสามอ้างว่าจำเลยได้ที่ดินพิพาทมาโดยการครอบครองปรปักษ์เป็นการฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงที่ไม่ได้ว่ากันมาแต่ศาลชั้นต้น ส่วนเรื่องอายุความนั้น จำเลยทั้งสามไม่ได้ต่อสู้ไว้ในคำให้การของจำเลยว่าด้วยอายุความได้สิทธิด้วยการครอบครองปรปักษ์ คดีต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 ที่ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาจำเลยทั้งสามชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง

Matter details

Panel of judges: มงคล เปาอินทร์ · ครีภูมิ สุวรรณโรจน์ · มานิตย์ จิตต์จันทร์กลับ
Source: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก

Search on the Supreme Court site

Facing a similar situation?

Describe your situation for a free initial check, or consult a lawyer who will look at your own facts.

Check my case free Find a lawyer

Judgments on the same provisions

Supreme Court Judgment No. 44/2568

การที่จำเลยที่ 1 ในฐานะผู้จัดการมรดกของผู้ตายจดทะเบียนโอนที่ดินพิพาทเป็นของจำเลยที่ 1 ในฐานะที่ตนเป็นทายาทผู้มีสิทธิรับมรดกด้วย เป็นการกระทำไปตามอำนาจหน้าที่ทั่วไปของผู้จัดการมรดกไม่จำต้องได้รับความยิ…

Supreme Court Judgment, B.E. 2565 (ref. 684736)

ปัญหาตามฎีกาของจำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 ที่ว่า คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้จำเลยที่ 2 ถึงที่ 5 เลื่อนคดีและยกคำร้องขอยกเว้นค่าธรรมเนียมชั้นอุทธรณ์ชอบหรือไม่ นั้น ไม่เป็นปัญหาสำคัญที่ศาลฎีกาควรวินิจฉัยดั…

Supreme Court Judgment No. 5053/2565

ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 298 วรรคหนึ่งและวรรคสาม บทบัญญัติดังกล่าวเป็นข้อพิพาทระหว่างโจทก์ซึ่งเป็นผู้นำยึด กับบุคคลผู้มีชื่อเป็นเจ้าของทรัพย์สินหรือสิทธิเรียกร้องตามที่ปรากฏในทะเบียนหรือหลักฐานอย่างอื่นอันศา…

Supreme Court Judgment No. 2496/2563

ฎีกาของโจทก์เป็นการโต้เถียงข้อเท็จจริงที่มิได้ปรากฏในคำฟ้องของโจทก์ มีลักษณะเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงที่เป็นไปโดยมุ่งประสงค์ให้นำไปสู่การวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมาย ถือได้ว่าเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงและม…

Supreme Court Judgment No. 2026/2563

โจทก์ทั้งสองฟ้องตั้งประเด็นว่า จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตายร่วมรู้กับจำเลยที่ 2 และที่ 3 หาประโยชน์จากกองมรดกของผู้ตายด้วยการนำคลังสินค้าพิพาทซึ่งเป็นทรัพย์มรดกของผู้ตายออกให้จำเลยที่ 2 เ…

Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.