Supreme Court Judgment, B.E. 2532 (ref. 59751)

Legal principle (summary)

ความว่า จำเลยทั้งสองขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกา โดยผู้ขอประกันขอใช้หลักทรัพย์เดิมเป็นหลักประกันหมายเหตุ คดีสองสำนวนนี้ ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษารวมกันโดยเรียกโจทก์ในสำนวนแรกว่า โจทก์ที่ 1 เรียกโจทก์สำนวนหลังว่า โจทก์ที่ 2 และให้เรียกนายประเสริฐ ศิริวิไลศักดิ์นายสุรศักดิ์ศิริวิไลศักดิ์ ว่า จำเลยที่ 1 และที่ 2 ตามลำดับศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 397 ประกอบด้วยมาตรา 83 และเฉพาะจำเลยที่ 1 เป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ลงโทษจำเลยที่ 1ตามมาตรา 297 ซึ่งเป็นบทหนักที่สุดให้จำคุกจำเลยทั้งสองคนละ 3 ปี ข้อหาอื่นนอกจากนี้ให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยทั้งสองฎีกา และยื่นคำร้องดังกล่าว โดยมีคำร้องประกอบ (อันดับ 193,194)จำเลยทั้งสองเคยยื่นคำร้องขอให้ปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกามาแล้วครั้งหนึ่ง ศาลฎีกามีคำสั่งให้ยกคำร้อง (อันดับ 191)ศาลชั้นต้นอนุญาตให้ปล่อยจำเลยทั้งสองชั่วคราวทั้งในระหว่างการพิจารณาของศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ โดยในชั้นอุทธรณ์ตีราคาประกันคนละ 100,000 บาท (อันดับ 4,8,148)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ตามพฤติการณ์แห่งคดี ยังไม่มีเหตุสมควรปล่อยชั่วคราวระหว่างฎีกา จึงไม่อนุญาต ให้ยกคำร้อง