Supreme Court Judgment, B.E. 2532 (ref. 59741)

พ.ศ. 2532 ศาลฎีกา

Legal principle (summary)

ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า การทุเลาการบังคับคดีเป็นอำนาจเฉพาะศาลที่พิจารณาคดีนั้นเป็นชั้น ๆ ไป คดีนี้อยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์เพราะอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์จึงต้องห้ามฎีกา จึงมีคำสั่งไม่รับฎีกาโจทก์เห็นว่า โจทก์ได้ฎีกาคัดค้านคำสั่งของศาลชั้นต้นที่สั่งรับหลักประกันของจำเลยว่ามิได้เป็นไปตามคำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ได้กำหนดเงื่อนไขไว้ คำสั่งของศาลชั้นต้นซึ่งสั่งแทนศาลอุทธรณ์จึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย โจทก์จึงมีสิทธิฎีกาคำสั่งนี้ต่อศาลฎีกาได้ทั้งคำสั่งของศาลอุทธรณ์ก็เป็นคำสั่งอันเกี่ยวด้วยคำขอเพื่อคุ้มครองประโยชน์ของคู่ความในระหว่างพิจารณาซึ่งไม่ต้องห้ามฎีกาอีกเช่นกัน โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ จำเลยยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องโจทก์ยังไม่ได้ชำระค่าคำร้อง 40 บาทกรณีสืบเนื่องจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระหนี้โจทก์พร้อมดอกเบี้ย จำเลยอุทธรณ์และยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่าถ้าจำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นพร้อมด้วยดอกเบี้ยเป็นเวลา 5 ปีมาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนดก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์ มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง จำเลยได้เสนอที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์เนื้อที่ 28 ไร่ 3 งาน50 ตารางวา เป็นประกัน โจทก์แถลงว่าที่ดินแปลงนี้ราคายังต่ำไปศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วมีคำสั่งให้รับที่ดินแปลงดังกล่าวไว้เป็นหลักประกันโจทก์ฎีกาขอให้ศาลฎีกามีคำสั่งให้จำเลยหาหลักประกันมาวางให้เพียงพอ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 48)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 54)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว การที่ศาลชั้นต้นสั่งรับหลักประกันของจำเลยเป็นการกระทำแทนศาลอุทธรณ์ในชั้นขอทุเลาการบังคับซึ่งอยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์ดังนี้โจทก์จะฎีกาขอให้ศาลฎีกามีคำสั่งให้จำเลยหาหลักประกันมาวางให้เพียงพออีกหาได้ไม่เพราะการขอทุเลาการบังคับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231 เป็นเรื่องที่กฎหมายกำหนดวิธีการไว้เป็นพิเศษไม่อยู่ในบังคับแห่งการอุทธรณ์ฎีกาอย่างเรื่องอื่น ๆ กล่าวคือ ถ้าเป็นเรื่องการขอทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์ ก็อยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์โดยเฉพาะ ที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง

Provisions the court ruled on

ป.วิ.พ. Section 231 ป.วิ.พ. Section 247

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 1856/2532นายการุณ เมธเมาลีโจทก์นายสมอาจ เจริญชัยจำเลยนายการุณ เมธเมาลี โจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.พ. ม. 231, ม. 247ความว่า

ศาลฎีกาวินิจฉัย

โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า การทุเลาการบังคับคดีเป็นอำนาจเฉพาะศาลที่พิจารณาคดีนั้นเป็นชั้น ๆ ไป คดีนี้อยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์เพราะอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์จึงต้องห้ามฎีกา จึงมีคำสั่งไม่รับฎีกาโจทก์เห็นว่า โจทก์ได้ฎีกาคัดค้านคำสั่งของศาลชั้นต้นที่สั่งรับหลักประกันของจำเลยว่ามิได้เป็นไปตามคำสั่งของศาลอุทธรณ์ที่ได้กำหนดเงื่อนไขไว้ คำสั่งของศาลชั้นต้นซึ่งสั่งแทนศาลอุทธรณ์จึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย โจทก์จึงมีสิทธิฎีกาคำสั่งนี้ต่อศาลฎีกาได้ทั้งคำสั่งของศาลอุทธรณ์ก็เป็นคำสั่งอันเกี่ยวด้วยคำขอเพื่อคุ้มครองประโยชน์ของคู่ความในระหว่างพิจารณาซึ่งไม่ต้องห้ามฎีกาอีกเช่นกัน โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ

จำเลยยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องโจทก์ยังไม่ได้ชำระค่าคำร้อง 40 บาทกรณีสืบเนื่องจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระหนี้โจทก์พร้อมดอกเบี้ย จำเลยอุทธรณ์และยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่าถ้าจำเลยหาประกันสำหรับจำนวนเงินที่จะต้องชำระตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นพร้อมด้วยดอกเบี้ยเป็นเวลา 5 ปีมาให้จนเป็นที่พอใจและภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนดก็อนุญาตให้ทุเลาการบังคับไว้ในระหว่างอุทธรณ์ มิฉะนั้นให้ยกคำร้อง จำเลยได้เสนอที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์เนื้อที่ 28 ไร่ 3 งาน50 ตารางวา เป็นประกัน โจทก์แถลงว่าที่ดินแปลงนี้ราคายังต่ำไปศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วมีคำสั่งให้รับที่ดินแปลงดังกล่าวไว้เป็นหลักประกันโจทก์ฎีกาขอให้ศาลฎีกามีคำสั่งให้จำเลยหาหลักประกันมาวางให้เพียงพอ

ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาดังกล่าว (อันดับ 48)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 54)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว การที่ศาลชั้นต้นสั่งรับหลักประกันของจำเลยเป็นการกระทำแทนศาลอุทธรณ์ในชั้นขอทุเลาการบังคับซึ่งอยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์ดังนี้โจทก์จะฎีกาขอให้ศาลฎีกามีคำสั่งให้จำเลยหาหลักประกันมาวางให้เพียงพออีกหาได้ไม่เพราะการขอทุเลาการบังคับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231 เป็นเรื่องที่กฎหมายกำหนดวิธีการไว้เป็นพิเศษไม่อยู่ในบังคับแห่งการอุทธรณ์ฎีกาอย่างเรื่องอื่น ๆ กล่าวคือ ถ้าเป็นเรื่องการขอทุเลาการบังคับในระหว่างอุทธรณ์ ก็อยู่ในอำนาจของศาลอุทธรณ์โดยเฉพาะ ที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับฎีกาโจทก์ชอบแล้ว ให้ยกคำร้อง

Matter details

Panel of judges: เดชา สุวรรณโณ · ถวิล ทองสว่างรัตน์ · ส่อง สุขะปุณณพันธ์
Source: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก

Search on the Supreme Court site

Facing a similar situation?

Describe your situation for a free initial check, or consult a lawyer who will look at your own facts.

Check my case free Find a lawyer

Judgments on the same provisions

Supreme Court Judgment No. 12104/2553

ค่าทนายความที่ศาลอุทธรณ์กำหนดให้โจทก์ชำระแก่จำเลยที่ 1 เป็นความรับผิดในเรื่องค่าฤชาธรรมเนียมที่โจทก์ผู้ฎีกาจะต้องปฏิบัติตาม ป.วิ.พ. มาตรา 229 หาใช่หนี้ตามคำพิพากษาในเนื้อหาคดี อันโจทก์จะพึงมีสิทธิยื่น…

Supreme Court Judgment No. 6745/2539

ตามคำร้องของจำเลยทั้งสองที่ขอให้ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้งดการบังคับคดีและรวบรวมทรัพย์สินของจำเลยทั้งสองไว้ก่อนจนกว่าศาลอุทธรณ์จะมีคำสั่งเกี่ยวกับการขอให้พิจารณาใหม่นั้น แท้จริงแล้วเนื้อหาของคำร้องเป็นเรื…

Supreme Court Judgment No. 8228/2538

หนังสือสัญญาค้ำประกันที่จำเลยในฐานะผู้ค้ำประกันการชำระหนี้ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นทำขึ้นเพื่อขอทุเลาการบังคับคดีระหว่างการพิจารณาของศาลอุทธรณ์ ไม่มีผลเป็นหลักประกันในการทุเลาการบังคับคดีในชั้นฎีกาเป็นกา…

Supreme Court Judgment, B.E. 2536 (ref. 56261)

ความว่า จำเลยทั้งสองฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีต้องห้ามอุทธรณ์ (น่าจะเป็นฎีกา) ในปัญหาข้อเท็จจริง ไม่รับอุทธรณ์ (น่าจะเป็นฎีกา)จำเลยทั้งสองเห็นว่า ฎีกาของจำเลยที่ว่า นิติกรรมระหว่างจำเลยทั้งสองไม่เป็นโ…

Supreme Court Judgment, B.E. 2536 (ref. 56110)

ความว่า ผู้ร้องฎีกาคำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งว่า เมื่อศาลอุทธรณ์มีคำสั่งไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับแล้วผู้ร้องจะฎีกาคำสั่งไม่ได้จึงไม่รับฎีกาของผู้ร้อง ผู้ร้องเห็นว่า เมื่อศาลอุทธรณ์ได้มีคำสั่งประการใดแล้วค…

Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.