Supreme Court Judgment, B.E. 2532 (ref. 59484)

Legal principle (summary)

ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฎีกาของจำเลยเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงที่บิดผันให้เป็นปัญหาข้อกฎหมาย ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 จึงมีคำสั่งไม่รับฎีกาจำเลยเห็นว่า ฎีกาของจำเลยเป็นปัญหาข้อกฎหมาย โปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของจำเลยไว้วินิจฉัยต่อไปหมายเหตุ โจทก์ยังไม่ได้รับสำเนาคำร้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 390 พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 43,157 ลงโทษบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 390 จำคุก 1 เดือน ปรับ 1,000 บาท โทษจำคุกให้รอไว้มีกำหนด 1 ปีจำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 88)จำเลยจึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 89,90)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว จำเลยฎีกาว่าข้อเท็จจริงตามทางพิจารณาแตกต่างจากคำฟ้อง แต่ปรากฏว่าข้อเท็จจริงตามทางพิจารณามิได้แตกต่างจากฟ้องตามที่จำเลยฎีกา จึงเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับฎีกาของจำเลยชอบแล้ว ยกคำร้อง