Supreme Court Judgment, B.E. 2532 (ref. 59163)

Legal principle (summary)

ความว่า จำเลยขอให้ศาลสั่งปล่อยชั่วคราวในระหว่างฎีกาโดยผู้ขอประกันได้เสนอบัญชีทรัพย์มาพร้อมคำร้องแล้วหมายเหตุ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341,343,83,91 ฯลฯ พระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน พ.ศ. 2528 มาตรา 30,82 เรียงกระทงลงโทษ ผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341,343 จำคุก2 ปี ผิดตามพระราชบัญญัติจัดหางานและคุ้มครองคนหางาน จำคุก3 ปี รวมจำคุก 5 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 343 นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกา โดยผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาและลงชื่อในคำพิพากษาศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ (อันดับ 62,63)จำเลยยื่นคำร้องดังกล่าว (อันดับ 67 แผ่นที่ 5)ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ปล่อยจำเลยชั่วคราวโดยศาลอุทธรณ์ตีราคาประกัน 200,000 บาท (อันดับ 3,46)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว ตามพฤติการณ์แห่งคดีไม่มีเหตุสมควรที่จะปล่อยชั่วคราวในชั้นนี้ ไม่อนุญาต ให้ยกคำร้อง